5 Juli Vertrek
Door: Maarten Hendriks
06 Juli 2007 | België, 's Gravenvoeren
Oirsbeek – ’s Gravenvoeren.
Het regent Schots. Een voorproef van wat me te wachten staat. Slecht geslapen, want er zijn gisterenavond wat verwijten uitgesproken. Zeker de spanning, die eruit moet. Vanmorgen alles weer goed. Ontbijten samen met Lex en Monique en Fonnie en Guido. Hiermee is het afscheid nemen begonnen. We praten wat over koetjes en hondjes, Prince heeft volgens de dierenarts suikerziekte. Jef en Mechelien komen interviewen. Ik ben ondertussen gespannen als een ballon. Dan komt ook een interview voor de radio en tot slot voor L1. Het voelt niet goed. Ik zou het vertrek willen uitstellen. Is dit het nu? Alles achterlaten voor een droom? Ineens is alles waar ik hevig naar verlangde erg betrekkelijk. Waar begin ik aan!
Maar wie A zegt, moet ook B zeggen. Dus om half één vertrek ik echt. De regen komt met stralen naar beneden en de achterblijvers staan als verzopen katten onder paraplu’s tegen elkaar aan gedrukt, de handen bewegen als ruitenwissers. Ik zwaai en toeter. Dan ben ik weg.
Jef en Mechelien volgen mij met de auto. Als ik 10 minuten rijdt komt alle spanning eruit en schreeuw ik, joel ik keihard. Dat voelt goed. Ik ga achter de horizon kijken.
Onderweg filmt Jef mij vanaf allerlei plekken. Ik krijg alweer streken en rijd voorbij staand met mijn hoofd uit het schuifdak zwaaiend met de pet. Even later passeer ik met de voeten naar buiten stekend door het opgeklapte voorraam. Ik ben weer mezelf en mijn gezicht splijt bijna door een lach van oor tot oor. In Noorbeek stop ik om samen een Grimbergen en een kop koffie te drinken. De waardin vertelt over haar rondreis met de camper door Europa. Er gebeurt nu waar ik op hoopte. Mensen raken spontaan in gesprek met mij. Geweldig! Ik ontdooi en zucht wel tien keer de emoties van me af.
Dan binnendoor naar de grens. Ik daal af door de bossen naar ’s Gravenvoeren. Mijn eerste stop.
Hubert Mawet, de connaisseur des tracteurs, verwelkomt mij als een oude vriend en is vol belangstelling. “Nondedieu, Martin. Da’s mooi. Een schone tracteur staat ervoor. Die zigeunerwagen, zo zal ik het maar noemen, is nieuw hè? Cést fantastisch.”
Dan nemen Jef en Mechelien afscheid. Jef met een traan en Mechelien met een grote sprong in mijn armen. Vanaf nu ben ik alleen.
Hubert troont mij mee voor een “tas koffie” en wil alles van mij weten. Na een uur ga ik hem helpen bij het uitbouwen van het vliegwiel van een Vierzon tractor. Daar was hij mee bezig toen ik aankwam. We zijn er druk mee en de tijd vliegt
Zijn vrouw kan lekker koken. We krijgen vooraf aspergesoep en dan “schwel-menkes” met haas en wortelsalade met daarbij een goed glas bier. Onderwijl vertelt Hubert vol vuur hoe de Belgen staken voor hun rechten. Daar kunnen wij iets van leren, de brave Hendriken uit Holland.
Na het eten wordt de Vierzon weer aangepakt. Het vliegwiel wil niet meewerken en als het donker wordt gaan we naar binnen en sluiten de dag af met een Leffe. Hubert moet op om vier uur, we schudden handen en ik ga naar de wagen.
Niet lang daarna lig ik te draaien in mijn bed. Er tikt ergens iets onregelmatig tegenaan. Auto’s vliegen voorbij. De straatverlichting is wel erg overdadig voor een dorpje in de Voerstreek. Af en toe roffelt de regen op het dak. “Jezus!”, wat een hoop ongewende geluiden. Tot overmaat van ramp moet ik er, door de pilsjes, vaker uit dan me lief is.
Ik zie het nog half twee worden.
Het regent Schots. Een voorproef van wat me te wachten staat. Slecht geslapen, want er zijn gisterenavond wat verwijten uitgesproken. Zeker de spanning, die eruit moet. Vanmorgen alles weer goed. Ontbijten samen met Lex en Monique en Fonnie en Guido. Hiermee is het afscheid nemen begonnen. We praten wat over koetjes en hondjes, Prince heeft volgens de dierenarts suikerziekte. Jef en Mechelien komen interviewen. Ik ben ondertussen gespannen als een ballon. Dan komt ook een interview voor de radio en tot slot voor L1. Het voelt niet goed. Ik zou het vertrek willen uitstellen. Is dit het nu? Alles achterlaten voor een droom? Ineens is alles waar ik hevig naar verlangde erg betrekkelijk. Waar begin ik aan!
Maar wie A zegt, moet ook B zeggen. Dus om half één vertrek ik echt. De regen komt met stralen naar beneden en de achterblijvers staan als verzopen katten onder paraplu’s tegen elkaar aan gedrukt, de handen bewegen als ruitenwissers. Ik zwaai en toeter. Dan ben ik weg.
Jef en Mechelien volgen mij met de auto. Als ik 10 minuten rijdt komt alle spanning eruit en schreeuw ik, joel ik keihard. Dat voelt goed. Ik ga achter de horizon kijken.
Onderweg filmt Jef mij vanaf allerlei plekken. Ik krijg alweer streken en rijd voorbij staand met mijn hoofd uit het schuifdak zwaaiend met de pet. Even later passeer ik met de voeten naar buiten stekend door het opgeklapte voorraam. Ik ben weer mezelf en mijn gezicht splijt bijna door een lach van oor tot oor. In Noorbeek stop ik om samen een Grimbergen en een kop koffie te drinken. De waardin vertelt over haar rondreis met de camper door Europa. Er gebeurt nu waar ik op hoopte. Mensen raken spontaan in gesprek met mij. Geweldig! Ik ontdooi en zucht wel tien keer de emoties van me af.
Dan binnendoor naar de grens. Ik daal af door de bossen naar ’s Gravenvoeren. Mijn eerste stop.
Hubert Mawet, de connaisseur des tracteurs, verwelkomt mij als een oude vriend en is vol belangstelling. “Nondedieu, Martin. Da’s mooi. Een schone tracteur staat ervoor. Die zigeunerwagen, zo zal ik het maar noemen, is nieuw hè? Cést fantastisch.”
Dan nemen Jef en Mechelien afscheid. Jef met een traan en Mechelien met een grote sprong in mijn armen. Vanaf nu ben ik alleen.
Hubert troont mij mee voor een “tas koffie” en wil alles van mij weten. Na een uur ga ik hem helpen bij het uitbouwen van het vliegwiel van een Vierzon tractor. Daar was hij mee bezig toen ik aankwam. We zijn er druk mee en de tijd vliegt
Zijn vrouw kan lekker koken. We krijgen vooraf aspergesoep en dan “schwel-menkes” met haas en wortelsalade met daarbij een goed glas bier. Onderwijl vertelt Hubert vol vuur hoe de Belgen staken voor hun rechten. Daar kunnen wij iets van leren, de brave Hendriken uit Holland.
Na het eten wordt de Vierzon weer aangepakt. Het vliegwiel wil niet meewerken en als het donker wordt gaan we naar binnen en sluiten de dag af met een Leffe. Hubert moet op om vier uur, we schudden handen en ik ga naar de wagen.
Niet lang daarna lig ik te draaien in mijn bed. Er tikt ergens iets onregelmatig tegenaan. Auto’s vliegen voorbij. De straatverlichting is wel erg overdadig voor een dorpje in de Voerstreek. Af en toe roffelt de regen op het dak. “Jezus!”, wat een hoop ongewende geluiden. Tot overmaat van ramp moet ik er, door de pilsjes, vaker uit dan me lief is.
Ik zie het nog half twee worden.
-
06 Juli 2007 - 07:34
Jeannie:
goede morgen,,hey,,je eerste dag en nacht,,,leuk,,,
nu weet ik ook,,waarom de beek hier overloopt,,,hahaha,,pilsje,,???
veel plezier,,,
-
06 Juli 2007 - 09:41
Karlijn :
veel plezier ..
-
06 Juli 2007 - 10:24
Rob Stijntjes:
Maarten veel succes en als je in de buurt wil overnachten: bij mij op de wal is een prachtige plek! en je kunt gewoon in het albertkanaal plassen, merkt niemand wat van. -
06 Juli 2007 - 15:18
Gilbert :
Maarten ,
Het goede weer komt er aan.
Wat zul je nog veel van de natuur kunnen genieten.Zeker met wat lekkere zonnestralen die er op schijnen.
Groeten Gilbert -
06 Juli 2007 - 17:30
Remy:
Maarten,respect kerel.
Denk eraan per dag 6 uur rijden met gem.snelheid van 25 km/uur!
Als je via Belgie reist lukt dit zeker niet, het land van het bier. Blijkt ook uit je (prachtig geschreven) verhaal.
Ik wens je heel veel plezier en zal regelmatig je site bekijken.
Groet,
Remy -
06 Juli 2007 - 20:21
Ger En Engel:
Hoi Maarten
We hoorden net van dory en natas dat je gister al ben vertrokken
WE dachten die vertrek op 13 jullie maar dus niet we wensen je heel veel succes
Met je mooie pipowagen en hopen dat het weer beter word voor jouw en ons want dit is niks al die regen
NOU heel veel succes
En niet teveel biertjes drinken dat is niet goed voor je
Groetjes Ger Engel Natascha
DOEI?????????
en tot ziens -
06 Juli 2007 - 21:20
Will :
Hallo Maarten,
Fijn dat je vertrokken bent, maar je zegt: "Maar wie A zegt, moet ook B zeggen".
Als je tijdens je reis, het echt niet meer aan zou kunnen, ben dan niet te trots om terug naar A te gaan. Dat lijkt heel moeiolijk maar je bent dan wel eerlijk t.o.v. jezelf en je naasten.
Maar ik wens je een geweldige reis toe, blijf zo mooi schrijven,Behouden reis.
Groetend, Will en familie te Hoensbroek
-
07 Juli 2007 - 06:21
Katelijn:
hey reiziger,
wat een emoties hé, bij zo'n afscheid! mensen die zich betrokken voelen en van daaruit hun vizie geven, heel boeiend, voor elke invalshoek valt altijd wat te zeggen, hopelijk hebben jullie het goed kunnen uitpraten.
gelukkig vond jij uiteindelijk wel terug jouw gevoel dat jij hier moet voor gaan. En je kréég ook gelijk waar je voor ging, boeiende gesprekken met mensen die je toevallig ontmoet, mooi!
Zeg, Maarten, als jij en Hubert een Vierzon kunnen repareren, dan is één zon toch een makkie voor jullie? Volgens mij is daar ook iets kapot aan...
gelukkig schijnt de zon in de glimlach van mensen die gelukkig zijn omdat ze hun hart volgen, dat scheelt een pak in deze verregende grijze wereld.
zonnesmile,
Katelijn -
07 Juli 2007 - 10:14
Jesse Penninx :
Maarten
ik hoop dat je mooi weer hebt hier in oirsbeek wel teminste. heb je al veel natuur gezien??
Groetjes Jesse -
07 Juli 2007 - 11:27
M En F:
Hallo Maarten.
Wat doe jij op 07-o7-07?
7 keer tanken, 7 keer de landkaart bekijken, 7 keer Dory bellen.
Maak er een unieke dag van.
Kijk naar de zon dan zie je geen schaduw.
Warme groetjes van M en F.
-
07 Juli 2007 - 12:02
Fam. Vrolijk:
Hey Maarten, We lazen in de krant in Noord-Limburg over je avontuur. We denken nog steeds met plezier terug aan jouw bezoek in Panningen. Velen in Landgraaf beloofden ons een keer te bezoeken, maar jij kwam. We wensen je een goede reis en vooral veel humor onderweg. We zullen je blijven volgen. Groetjes uit Panningen, John, Nella, Noortje en Anne Vrolijk. -
07 Juli 2007 - 12:04
Tineke En Wiel Z.:
Hallo Maarten,
Wij hebben je de afgelopen weken zien schuren, gronden en verven aan je (zoveelste) tractor en vroegen ons af wat jij nú weer van plan was. Toen we een pipowagen in de Bachstraat zagen verschijnen begon het een beetje te dagen. Maar voordat we zover waren om het je te vragen, zagen we de echte bedoeling op het L1 nieuws.
Wij wensen jou heel veel succes toe met de onthaastingsoperatie en Dory veel sterkte.
We zullen je wederwaardigheden op deze weblog nauwkeurig blijven volgen.
Wiel en Tineke Z.
-
20 Juli 2007 - 08:16
J.Penners:
Groetjes en een hele goeie reis van Jos en Hilde Penners.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
