26 Mrt. Toren beklimmen.
Door: Maarten
26 Maart 2008 | Italië, San Gimignano
Wandelend in twintig moeiteloze minuutjes sta ik voor de stadsmuur en volg die tot halverwege, voordat ik één van de stadspoorten binnenga. San Gimignano is sinds de middeleeuwen belangrijk als plaats aan de pelgrimsweg Francigena. Zijn gunstige ligging ervoor, dat er toen 72 torens in de stad stonden. Nu zijn er nog 14 van over. Na wat omhoog en omlaag slenteren door het heuvelstadje besluit ik de Torre Grossa (Toren Twaalf) te beklimmen. Aan de ingang wordt het ticket met een gatentang ongeldig gemaakt. Een mooie, “gemene” Ignazia doet alsof ze mij een tand wil trekken. Dat levert een leuke foto op. Boven op het platform is geen hek op de muur gezet en dat vind ik toch een partij akelig. Me stevig vasthoudend aan de koperen bliksemafleider kijk ik benepen naar beneden. Nee, ik ben dan liever bij de “tandarts”. Geef me eens ongelijk? Een rechte straat ziet er vanboven uit als een scheiding van hoofdhaar: de huizen keurig links en rechts gekamd.
Het stadje is met winkeltjes, ijszaakjes, galerieën, cafés, bookshops en restaurantjes bezaaid. Ik heb me geen minuut verveeld. In de kasteeltuin strooit een harpenist zalige, zoete klanken onder de olijfbomen. Uit de wind tegen de vervallen muren en in het zonnetje genieten nog meer mensen van deze betoverende, koninklijke hofsfeer.
Als de zon gaat zakken, doe ik dat ook. Onze Lieve Heer laat zijn grandiose spotlight tussen de wolken door een heldere plek toveren op aarde. De zonnige plek schuift langzaam op over het landschap, zo de mensen en dieren kortstondig aan het einde van deze dag nog even behaaglijk verwarmend. Zo schuiven prachtige fotomotieven zeldzaam mooi ingekaderd in het zicht. Ik zit op een bankje langs de weg en kijk alleen maar.
Terug op de camping, waar het elektrisch kacheltje en de hete douche de gedachten aan de zonnevlek op aarde snel laten verdwijnen.
Het stadje is met winkeltjes, ijszaakjes, galerieën, cafés, bookshops en restaurantjes bezaaid. Ik heb me geen minuut verveeld. In de kasteeltuin strooit een harpenist zalige, zoete klanken onder de olijfbomen. Uit de wind tegen de vervallen muren en in het zonnetje genieten nog meer mensen van deze betoverende, koninklijke hofsfeer.
Als de zon gaat zakken, doe ik dat ook. Onze Lieve Heer laat zijn grandiose spotlight tussen de wolken door een heldere plek toveren op aarde. De zonnige plek schuift langzaam op over het landschap, zo de mensen en dieren kortstondig aan het einde van deze dag nog even behaaglijk verwarmend. Zo schuiven prachtige fotomotieven zeldzaam mooi ingekaderd in het zicht. Ik zit op een bankje langs de weg en kijk alleen maar.
Terug op de camping, waar het elektrisch kacheltje en de hete douche de gedachten aan de zonnevlek op aarde snel laten verdwijnen.
-
26 Maart 2008 - 20:33
Laura :
Hi!
It's Laura from camping Boschetto di Piemma in San Gimignano (Italy). I'm happy I met you! Hope you enjoyed your stay and that you'll come again sooner or later. Best Wishes -
29 Maart 2008 - 08:20
Ignazia:
the picture is very funny. good luck for your trip. greeting from the sunflowers
museum staff San Gimignano
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
