4 Nov. Tractor op de Mont Ventoux.
Door: Maarten
05 November 2007 | Frankrijk, Parijs
Het team is al vroeg in de ochtend nerveus in de weer. De BM en de Roulotte blijven er cool onder na de nacht met lichte vorst. De ploegarts tapt de 15W40 af en vult de trekker met warme Ferrariolie, iets dat officieel niet toegestaan is. EPO wordt aan de olie toegevoegd, want vandaag wordt geklommen. De tank wordt voor het eerst gevuld met witte diesel, een truc uit de ruimtevaart. De masseur smeert en verzorgt de gewrichten. De technische arts heeft jaren van tuning in dit equipe gestoken en controleert de bandenspanning van het zeer goed geheimgehouden, nieuw ontwikkeld bandenprofiel nog één keer. Dan gaan de zes ton goed voorbereid naar de startstreep.
Al gauw blijkt er geen kruid gewassen tegen het Zweeds – Nederlandse team. De ervaring van de Zweedse trekker en de jeugdige explosiviteit van de Böhmer laten de concurrentie achter zich, alsof die op trapskelters zitten. Na enkele kilometers wordt een groot gat geslagen. Het toerental loopt onverbiddelijk op met de van BM bekende grote potten. Eén lange roffel van twintig kilometer naar de top. Boven de boomgrens, waar de kale rotsen een motivatiedodende aanblik bieden naar de nog ver verwijderde top doet de B en B (voor insiders) er een schepje bovenop. Met zijn krachten smijtend sleurt hij, met de handrem van de overmoedige Roulotte erop zijn suprematie demonstrerend, over de eindmeet. Toeschouwers stromen toe om Het Wonder van de Ventoux aan te raken. De technische arts controleert alles nauwgezet, maar kan niets verdachts vinden. Dan mag Maarten, namens BM en Böhmer, het ereschavot beklimmen. Een uitzinnige menigte laat de berg trillen. Dan wordt het stil en op de ons van Maarten zo bekende korte en duidelijke wijze bedankt hij alle medewerkers en sponsors met een krachtig: Oesjbik Alaaf!
In feestroes dendert het span soms te hard, want remmen is voor watjes, van de berg, die nooit meer dezelfde zal zijn, naar beneden.
’s Avonds mag het winnende team aanschuiven voor een diner bij kaarslicht en openhaardvuur. Ben en Tineke Van Amsterdam tot de Vaucluse ontvangen ons in hun kasteel. De oer Hollandse dis van erwtensoep met worst wordt in een prettige ambiance alle eer aangedaan.
Al gauw blijkt er geen kruid gewassen tegen het Zweeds – Nederlandse team. De ervaring van de Zweedse trekker en de jeugdige explosiviteit van de Böhmer laten de concurrentie achter zich, alsof die op trapskelters zitten. Na enkele kilometers wordt een groot gat geslagen. Het toerental loopt onverbiddelijk op met de van BM bekende grote potten. Eén lange roffel van twintig kilometer naar de top. Boven de boomgrens, waar de kale rotsen een motivatiedodende aanblik bieden naar de nog ver verwijderde top doet de B en B (voor insiders) er een schepje bovenop. Met zijn krachten smijtend sleurt hij, met de handrem van de overmoedige Roulotte erop zijn suprematie demonstrerend, over de eindmeet. Toeschouwers stromen toe om Het Wonder van de Ventoux aan te raken. De technische arts controleert alles nauwgezet, maar kan niets verdachts vinden. Dan mag Maarten, namens BM en Böhmer, het ereschavot beklimmen. Een uitzinnige menigte laat de berg trillen. Dan wordt het stil en op de ons van Maarten zo bekende korte en duidelijke wijze bedankt hij alle medewerkers en sponsors met een krachtig: Oesjbik Alaaf!
In feestroes dendert het span soms te hard, want remmen is voor watjes, van de berg, die nooit meer dezelfde zal zijn, naar beneden.
’s Avonds mag het winnende team aanschuiven voor een diner bij kaarslicht en openhaardvuur. Ben en Tineke Van Amsterdam tot de Vaucluse ontvangen ons in hun kasteel. De oer Hollandse dis van erwtensoep met worst wordt in een prettige ambiance alle eer aangedaan.
-
05 November 2007 - 12:39
Theo Meeuws:
Hier had ik op gehoopt. En ik bespeur een begrijpelijke euforie. -
08 November 2007 - 13:26
May Oet Nuijenhage:
Tjee Maarten,
heb je me daar even in het diepst van mijn ziel geraakt... de Mont Ventoux op, en dat met je hele, loodzware combinatie. Jáááren geleden reed ik hier naar boven op de fiets, met de gitaar op mijn rug... al erg genoeg. Dierbare herinneringen die door jou nu weer uit die grote la van vroeger opgediept worden, uit hun Doornroosjesslaap gewekt worden. Dank je wel.
Tjonge, wat beleef jij een avontuur! Ik heb er respect voor dat je het zolang volhoudt.
Groetjes aan Dory en de kids.
May
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
