26 Dec. “Tweede” Kerstdag.
Door: Maarten
28 December 2007 | Portugal, Alvor
Jullie vragen je misschien af of deze Tweede Kerstdag een bijzondere dag is voor mij. Nou, nee! Godsdienstig niet! Sociaal wel! Dat komt omdat ik moet werken. Ik doe de was vandaag. Dat is helemaal niet ongewoon, want Tweede Kerstdag bestaat hier niet. Het is in Portugal een normale werkdag.
De was doen, betekent overigens wachten op je beurt. Ik ben niet de enige, die deze dag tot wasdag heeft gebombardeerd. Ik praat met Gré van Fré, die al vroeg wakker is en haar wasje draait al. Met Denise en Marko raak ik in het voorbijgaan aan de praat. Denise wil graag na mij haar was doen. Ze bieden mij koffie aan en terwijl de kleine meiden rondom ons spelen, praten wij in de schaduw van de luifel tot mijn was klaar is. Wij bespreken belangrijke zaken als tv-kijken en het effect daarvan op de mens. Wie zal zeggen, dat dit geen toegevoegde waarde heeft?
Het is geen luiheid, begrijp me niet verkeerd, maar de was doen op camping is een langdurig proces, dat gevuld wordt met wachten en sociaal gedrag. Op camping hebben Europareizigers, zoals Marko en Denise en ik, en de ons omringende pensionado’s uit Nederland, België en Engeland begrepen hoe het leven van Zuid Amerikanen, Mexicanen en Afrikaners geleefd moet worden. Ik was vaag van plan om vandaag naar Alvor te lopen om dit alleraardigste dorpje te bezoeken, maar de ochtend is met werken gevuld en de middag besteed ik in het heerlijke zonnetje aan lezen in een pil van Konsalik. Het woord manana krijgt hier zin, inhoud en betekenis. Het is geen excuus, zeker niet! Het is een bewuste keuze!
In de vroege middag komt Hans voorbij om te praten over de foto’s, die ik gisteren gemaakt heb. Hij wil ze ook graag hebben. Weer vult een deel van de warme dag zich in de schaduw leunend tegen de wagen met interactie.
Dan soes ik weg in mijn leesstoel. Geheel in overeenstemming met de gewoonte hier om siësta te houden, voelt mijn lichaam automatisch aan wat belangrijk is en past zich aan. Ook dat is integratie!
Als de was te drogen hangt, ga ik na de siësta met keurende blik en voelend oordelen of hij droog is. Tja, dan loop je wel eens voor niets. Wéér te haastig geweest! Haast is trouwens zeer typisch voor de Noord Europeaan en alleen door mensen met wilskracht af te leren. Maar ook deze vergissing levert godzijdank sociaal contact op, want als Gré van Cor mij ziet, raken we in gesprek. Hoe je het ook wendt of keert: ik besteed mijn dag zinvol en werkend.
Het enige bezwaar dat er aan zou kunnen kleven is: dat het verslavend is. Dit fenomeen vormt voor de pensionado’s geen bezwaar, maar voor Europareizigers des te meer. Dit hebben we in de groep van Europareizigers uitvoerig besproken. We schuiven het voor ons uit, wetende dat er tijd komt en die zal raad brengen. We hebben geleerd om niets te forceren, want zoals een wijs Afrikaans dorpshoofd ooit zei: “Probeer toch niet een olifant om te duwen, eens valt hij vanzelf.”
De was doen, betekent overigens wachten op je beurt. Ik ben niet de enige, die deze dag tot wasdag heeft gebombardeerd. Ik praat met Gré van Fré, die al vroeg wakker is en haar wasje draait al. Met Denise en Marko raak ik in het voorbijgaan aan de praat. Denise wil graag na mij haar was doen. Ze bieden mij koffie aan en terwijl de kleine meiden rondom ons spelen, praten wij in de schaduw van de luifel tot mijn was klaar is. Wij bespreken belangrijke zaken als tv-kijken en het effect daarvan op de mens. Wie zal zeggen, dat dit geen toegevoegde waarde heeft?
Het is geen luiheid, begrijp me niet verkeerd, maar de was doen op camping is een langdurig proces, dat gevuld wordt met wachten en sociaal gedrag. Op camping hebben Europareizigers, zoals Marko en Denise en ik, en de ons omringende pensionado’s uit Nederland, België en Engeland begrepen hoe het leven van Zuid Amerikanen, Mexicanen en Afrikaners geleefd moet worden. Ik was vaag van plan om vandaag naar Alvor te lopen om dit alleraardigste dorpje te bezoeken, maar de ochtend is met werken gevuld en de middag besteed ik in het heerlijke zonnetje aan lezen in een pil van Konsalik. Het woord manana krijgt hier zin, inhoud en betekenis. Het is geen excuus, zeker niet! Het is een bewuste keuze!
In de vroege middag komt Hans voorbij om te praten over de foto’s, die ik gisteren gemaakt heb. Hij wil ze ook graag hebben. Weer vult een deel van de warme dag zich in de schaduw leunend tegen de wagen met interactie.
Dan soes ik weg in mijn leesstoel. Geheel in overeenstemming met de gewoonte hier om siësta te houden, voelt mijn lichaam automatisch aan wat belangrijk is en past zich aan. Ook dat is integratie!
Als de was te drogen hangt, ga ik na de siësta met keurende blik en voelend oordelen of hij droog is. Tja, dan loop je wel eens voor niets. Wéér te haastig geweest! Haast is trouwens zeer typisch voor de Noord Europeaan en alleen door mensen met wilskracht af te leren. Maar ook deze vergissing levert godzijdank sociaal contact op, want als Gré van Cor mij ziet, raken we in gesprek. Hoe je het ook wendt of keert: ik besteed mijn dag zinvol en werkend.
Het enige bezwaar dat er aan zou kunnen kleven is: dat het verslavend is. Dit fenomeen vormt voor de pensionado’s geen bezwaar, maar voor Europareizigers des te meer. Dit hebben we in de groep van Europareizigers uitvoerig besproken. We schuiven het voor ons uit, wetende dat er tijd komt en die zal raad brengen. We hebben geleerd om niets te forceren, want zoals een wijs Afrikaans dorpshoofd ooit zei: “Probeer toch niet een olifant om te duwen, eens valt hij vanzelf.”
-
28 December 2007 - 17:23
Jansleutels:
mooie bruine bast. -
30 December 2007 - 12:25
Kitty Spronk:
maarten ik heb gelezen je bent de kerstdagen goed doorgekomen wat leuk dat je overal waar ook op de wereld toch weer nederlanders tegenkomt ga zo verder op naar het laatste half jaar en ik wens je een goed en gezond 2008 ik blijf je dagboek volgen
groeten kitty -
30 December 2007 - 14:32
Albert:
zozo, staat mijn moeder (GRe) op 2e kerstdag de was te doen, nou zoeits was vroeger niet denkbaar haha, die ouders van tegenwoordig !!!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
