24 Jan. Twee verschillende dingen.
Door: Maarten
27 Januari 2008 | Spanje, Madrid
Om negen uur meld ik me voor het ontbijt. Ik ben gaar. De hele nacht liggen snuffen met verhoging en hoofdpijn, omdat ik gisteren te bloot tussen de wijnranken ben bezig geweest. Veel Paracetamol en dik aangekleed zijn is de oplossing.
Margrit wil haar fontein geplaatst hebben. Dat doen we graag. Eendrachtig wordt gemeten, gepast en getild om weer opnieuw te meten. Hier en daar wat opvullen en klaar is het Zwitsers – Nederlands team. Margrit is tevreden en dat is goed voor ons zelfvertrouwen.
Vandaag verrast ze ons met witte rijst, stevig gekruide gehaktballetjes en bonen met stukjes spek. Na de maaltijd lekker lui in het zonnetje zittend spot ik en klein olijvenboompje. Ik vraag of je een olijf zo van de boom kunt eten. “Ja sicher;” zegt Walter. Ik pluk er een en proef. Af-schu-we-lijk bitter! Gewoon goor! De twee hebben de grootste pret. Zwitsers leedvermaak. Niet te geloven, dat slechts na wassen, persen van complete vrucht en centrifugeren van de brei er goudgele, smakelijke olie uitkomt. De bittere smaakstoffen blijven in de pulp achter.
Na dit kostelijke (?) intermezzo trekt ieder zich terug voor de siësta.
We pakken nu grotere dingen aan. In de olijvenboomgaard moeten stammen uit de bomen gezaagd worden. Hierbij ga je midden in de boom staan, loopt er omheen, houdt rekening met het koude noorden en met de mate van zon die IN de boom moet kunnen schijnen. Olijvenbomen dragen vrucht in een ring om de kruin. Als er drie of vier kruinen vanuit de stronk opgroeien belemmeren ze elkaar, dus moet er geopereerd worden. Hardop in samenspraak wordt beargumenteerd waarom een bepaalde stam of stammen eruit gezaagd moeten worden. Het is afwegen tussen opbrengst en gezondheid van de boom. Walter oogst ongeveer 2000 à 2500 liter olijfolie per jaar.
Dan wordt de uitgekozen stam gemerkt. Ik ga met de snoeischaar voorop om de twijgen eruit te knippen, zodat Walter de kale stam kan stukkeren met de kettingzaag. Als we zo een aantal bomen gedaan hebben, worden het snoeiafval en de stukken hout verzameld. Hout in de schuur en takken met bladeren op een hoop. Het vuurtje stoken aan het einde van de dag is de beloning voor het werken. Leunend op de riek, starend in het vuur, passeren weer allerlei onderwerpen. Onderwijs is nu een hot item. Walter heeft uitgesproken meningen, maar die zijn uit een lang vervlogen tijdperk, waarin hij zelf nog op school zat of zelfs de ervaringen van zijn onderwijzende vader, die nu tweeënnegentig is. Ik ga nu wel de discussie aan.
Na gedane arbeid is het goed rusten. Margrit heeft de douche in het gastenverblijf klaar gemaakt en ik verdwijn na het douchen meteen in de wagen om naar bed te gaan.
“Ich bin kaputt wie ein Hund.“
Margrit wil haar fontein geplaatst hebben. Dat doen we graag. Eendrachtig wordt gemeten, gepast en getild om weer opnieuw te meten. Hier en daar wat opvullen en klaar is het Zwitsers – Nederlands team. Margrit is tevreden en dat is goed voor ons zelfvertrouwen.
Vandaag verrast ze ons met witte rijst, stevig gekruide gehaktballetjes en bonen met stukjes spek. Na de maaltijd lekker lui in het zonnetje zittend spot ik en klein olijvenboompje. Ik vraag of je een olijf zo van de boom kunt eten. “Ja sicher;” zegt Walter. Ik pluk er een en proef. Af-schu-we-lijk bitter! Gewoon goor! De twee hebben de grootste pret. Zwitsers leedvermaak. Niet te geloven, dat slechts na wassen, persen van complete vrucht en centrifugeren van de brei er goudgele, smakelijke olie uitkomt. De bittere smaakstoffen blijven in de pulp achter.
Na dit kostelijke (?) intermezzo trekt ieder zich terug voor de siësta.
We pakken nu grotere dingen aan. In de olijvenboomgaard moeten stammen uit de bomen gezaagd worden. Hierbij ga je midden in de boom staan, loopt er omheen, houdt rekening met het koude noorden en met de mate van zon die IN de boom moet kunnen schijnen. Olijvenbomen dragen vrucht in een ring om de kruin. Als er drie of vier kruinen vanuit de stronk opgroeien belemmeren ze elkaar, dus moet er geopereerd worden. Hardop in samenspraak wordt beargumenteerd waarom een bepaalde stam of stammen eruit gezaagd moeten worden. Het is afwegen tussen opbrengst en gezondheid van de boom. Walter oogst ongeveer 2000 à 2500 liter olijfolie per jaar.
Dan wordt de uitgekozen stam gemerkt. Ik ga met de snoeischaar voorop om de twijgen eruit te knippen, zodat Walter de kale stam kan stukkeren met de kettingzaag. Als we zo een aantal bomen gedaan hebben, worden het snoeiafval en de stukken hout verzameld. Hout in de schuur en takken met bladeren op een hoop. Het vuurtje stoken aan het einde van de dag is de beloning voor het werken. Leunend op de riek, starend in het vuur, passeren weer allerlei onderwerpen. Onderwijs is nu een hot item. Walter heeft uitgesproken meningen, maar die zijn uit een lang vervlogen tijdperk, waarin hij zelf nog op school zat of zelfs de ervaringen van zijn onderwijzende vader, die nu tweeënnegentig is. Ik ga nu wel de discussie aan.
Na gedane arbeid is het goed rusten. Margrit heeft de douche in het gastenverblijf klaar gemaakt en ik verdwijn na het douchen meteen in de wagen om naar bed te gaan.
“Ich bin kaputt wie ein Hund.“
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
