12 Dec. A lucky day.
Door: Maarten
12 December 2007 | Portugal, Monchique
Helemaal goed vandaag. De weggetjes zijn “krek wa ‘k wou.” Met deze Brabantse uitspraak schiet me spontaan een oud Brabants liedje te binnen. Vaak gezongen op bruiloften. Mijn zusjes Yvonne en Silvia hebben het ook ooit gezongen. Het refrein gaat zo:
“Kupke!”
“Truike!”
“Ik houw zo veul van ouw,
Ik zeg ut oe nouw, da ‘k zo van oe houw
‘K vain ut zo fain um bai oe te zain
“Kupke!”
“Truike!”
“Ik houw zo veul van ouw.”
De jonge Brabantse garde zal het niet kennen, maar de oudere jeugd kent het vast wel.
Door de negerij van de Algarve dwarrel ik over heerlijke weggetjes door kleine, stille dorpjes, waar mannen in de schaduw op een bankje zitten. Op een afgelegen plek langs de weg stop ik voor een pauze. Het is er zó rustig, dat zelfs het zachte zoemen van een vlieg de stilte wreed verstoort. Als ik niet beweeg is het geluidloos! Een fijne plek om te zijn. Helaas het kan niet altijd zondag zijn, ik moet ook weer verder.
Hoe kan het zo komen? vraag ik me wel eens af. Toeval of niet? Door een omleiding kom ik op een kruising terecht, waar ik een afkorting kan nemen die 40 km scheelt. Daar heb ik maar enkele seconden voor nodig: ik ga binnendoor. Een auto haalt me in aan het einde van Sao Marthino das Amoreiras en stopt me langs de kant van de weg. Aan het koppie te zien een Nederlander. Navino Boersma; achtenzestig jaar. Laat me iets over zijn leven vertellen. Geboren in Amstelveen van Friese ouders. Vader werkte bij de KLM en zwerft met het hele gezin op sleeptouw over de aardkloot. Navino leert voor elektromonteur. Gaat werken en gaat ook de grote vaart op. Hij trouwt en heeft huisje, boompje, beestje. Als hij veertig is gaat hij voor zes weken op vakantie naar India en leert Bagwan kennen. Helemaal overdonderd door de warmte, liefde, bezorgdheid, gastvrijheid en vriendelijkheid, komt hij terug in Nederland en trekt het hier niet meer. Hij zegt zijn baan op. Dit wil hij allemaal niet meer. De verwachtingen en verplichtingen om hem heen van zijn werkgever, de buurt, de vrienden, zijn vrouw. Door de vaart van de stroom der dingen word je geleefd en dat laat geen tijd voor nadenken. Hij gaat terug en is vijftien jaar bij de Bagwanbeweging actief. Hij scheidt van zijn vrouw en reist over de wereld. Hij is regelmatig in India om zijn oude vrienden van over de hele wereld weer op te zoeken. Hij is in Nederland bij zijn kinderen of ze bezoeken hem hier in zijn huisje op de berg. In dit hele, kleine dorpje woont en werkt hij als klusjesman. De rest vult hij aan met zijn pensioentje. Sparen doet hij niet. Wat hij over heeft gaat naar de kinderen of hij helpt er iemand mee. Een bijzondere man; zachtaardig en vriendelijk. Ik wil hem ook in mijn boeket bijsteken als een bijzonder bloempje, een madeliefje. Dit kleine bloempje wordt door kinderen gezien en ze maken er een sierraad van; een haarkransje, een halskettinkje of armbandje. Navino Satisfaction is zijn naam door Bagwan gegeven en betekent: Nieuwe Tevredenheid. Een prachtige naam voor een interessante man met een bijzonder leven van laisez aller, geen haast, geen verplichtingen. Toch is dit rooskleurig voorgestelde schilderij niet mijn ding. Ik zeg nooit nooit, want het “hutje-op-de-hei-gevoel” ken ik wel degelijk. Na de koffie gaat ieder zijns weegs. Navino naar een klusje. Ik naar Monchique.
Niet veel later word ik toeterend ingehaald door een Nederlandse rode Volvo. Uitbundig toeter en zwaai ik terug. Iets verderop staan ze naast de weg met de camera in de aanslag. Ik stop achter hen. Het zijn Haarlemmers. Moeder en dochter met hun mannen op vakantie in de Algarve. Wat een feest! Veel lachen en blije opgewekte gezichten. Ze vinden het prachtig en hebben mij zelfs op tv gezien. Vragen schieten door de lucht en de meisjes willen ook wel even binnenkijken. Vader stopt mij wat snoepjes toe en de dames verrassen met heerlijke druiven, appels en yoghurtjes. Ik steek een uitbundig, kleurrijk, gemengd boeket bij. Vandaag is mijn lucky day met louter leuke, lieve dingen.
Monchique is een bergdorpje en ik dacht er niet goed bij na, maar bergdorpjes hebben geen dorpskern met een grote parkeerplaats. Ik zit al gauw muurvast in de enge, bochtige straatjes met mijn veel te lange, hoge, brede trein. Mensen moeten uit hun huizen gehaald worden om auto’s weg te zetten. Ik kan niet vóór- en niet achteruit. Balkonnetjes en de kerstverlichting zijn hoge obstakels. Autospiegels en dorpels vormen lager gelegen risico’s. Ik kom ogen tekort. Met “hulp” van alle omstanders, die de beste stuurlui aan wal zijn, kom ik er zonder kleerscheuren weg. Poeh, poeh, weer geluk gehad.
“Kupke!”
“Truike!”
“Ik houw zo veul van ouw,
Ik zeg ut oe nouw, da ‘k zo van oe houw
‘K vain ut zo fain um bai oe te zain
“Kupke!”
“Truike!”
“Ik houw zo veul van ouw.”
De jonge Brabantse garde zal het niet kennen, maar de oudere jeugd kent het vast wel.
Door de negerij van de Algarve dwarrel ik over heerlijke weggetjes door kleine, stille dorpjes, waar mannen in de schaduw op een bankje zitten. Op een afgelegen plek langs de weg stop ik voor een pauze. Het is er zó rustig, dat zelfs het zachte zoemen van een vlieg de stilte wreed verstoort. Als ik niet beweeg is het geluidloos! Een fijne plek om te zijn. Helaas het kan niet altijd zondag zijn, ik moet ook weer verder.
Hoe kan het zo komen? vraag ik me wel eens af. Toeval of niet? Door een omleiding kom ik op een kruising terecht, waar ik een afkorting kan nemen die 40 km scheelt. Daar heb ik maar enkele seconden voor nodig: ik ga binnendoor. Een auto haalt me in aan het einde van Sao Marthino das Amoreiras en stopt me langs de kant van de weg. Aan het koppie te zien een Nederlander. Navino Boersma; achtenzestig jaar. Laat me iets over zijn leven vertellen. Geboren in Amstelveen van Friese ouders. Vader werkte bij de KLM en zwerft met het hele gezin op sleeptouw over de aardkloot. Navino leert voor elektromonteur. Gaat werken en gaat ook de grote vaart op. Hij trouwt en heeft huisje, boompje, beestje. Als hij veertig is gaat hij voor zes weken op vakantie naar India en leert Bagwan kennen. Helemaal overdonderd door de warmte, liefde, bezorgdheid, gastvrijheid en vriendelijkheid, komt hij terug in Nederland en trekt het hier niet meer. Hij zegt zijn baan op. Dit wil hij allemaal niet meer. De verwachtingen en verplichtingen om hem heen van zijn werkgever, de buurt, de vrienden, zijn vrouw. Door de vaart van de stroom der dingen word je geleefd en dat laat geen tijd voor nadenken. Hij gaat terug en is vijftien jaar bij de Bagwanbeweging actief. Hij scheidt van zijn vrouw en reist over de wereld. Hij is regelmatig in India om zijn oude vrienden van over de hele wereld weer op te zoeken. Hij is in Nederland bij zijn kinderen of ze bezoeken hem hier in zijn huisje op de berg. In dit hele, kleine dorpje woont en werkt hij als klusjesman. De rest vult hij aan met zijn pensioentje. Sparen doet hij niet. Wat hij over heeft gaat naar de kinderen of hij helpt er iemand mee. Een bijzondere man; zachtaardig en vriendelijk. Ik wil hem ook in mijn boeket bijsteken als een bijzonder bloempje, een madeliefje. Dit kleine bloempje wordt door kinderen gezien en ze maken er een sierraad van; een haarkransje, een halskettinkje of armbandje. Navino Satisfaction is zijn naam door Bagwan gegeven en betekent: Nieuwe Tevredenheid. Een prachtige naam voor een interessante man met een bijzonder leven van laisez aller, geen haast, geen verplichtingen. Toch is dit rooskleurig voorgestelde schilderij niet mijn ding. Ik zeg nooit nooit, want het “hutje-op-de-hei-gevoel” ken ik wel degelijk. Na de koffie gaat ieder zijns weegs. Navino naar een klusje. Ik naar Monchique.
Niet veel later word ik toeterend ingehaald door een Nederlandse rode Volvo. Uitbundig toeter en zwaai ik terug. Iets verderop staan ze naast de weg met de camera in de aanslag. Ik stop achter hen. Het zijn Haarlemmers. Moeder en dochter met hun mannen op vakantie in de Algarve. Wat een feest! Veel lachen en blije opgewekte gezichten. Ze vinden het prachtig en hebben mij zelfs op tv gezien. Vragen schieten door de lucht en de meisjes willen ook wel even binnenkijken. Vader stopt mij wat snoepjes toe en de dames verrassen met heerlijke druiven, appels en yoghurtjes. Ik steek een uitbundig, kleurrijk, gemengd boeket bij. Vandaag is mijn lucky day met louter leuke, lieve dingen.
Monchique is een bergdorpje en ik dacht er niet goed bij na, maar bergdorpjes hebben geen dorpskern met een grote parkeerplaats. Ik zit al gauw muurvast in de enge, bochtige straatjes met mijn veel te lange, hoge, brede trein. Mensen moeten uit hun huizen gehaald worden om auto’s weg te zetten. Ik kan niet vóór- en niet achteruit. Balkonnetjes en de kerstverlichting zijn hoge obstakels. Autospiegels en dorpels vormen lager gelegen risico’s. Ik kom ogen tekort. Met “hulp” van alle omstanders, die de beste stuurlui aan wal zijn, kom ik er zonder kleerscheuren weg. Poeh, poeh, weer geluk gehad.
-
12 December 2007 - 22:14
Theo:
Wederom prachtige mensen in een prachtige omgeving! Genieten. Ennuh... deze pagina is inmiddels meer dan 100000 maal bekeken. Groet uit Spaubeek -
13 December 2007 - 08:02
Fonnie C:
Hallo Maarten.
Nou hier in t koude kikkerlandje moet de verwarming weer een graadje warmer. Bij jou is het nog goed uit te houden zo te zien. Zal wel lekker ruiken die denneappels in de kachel.
Hier gaat alles zijn gangetje, kids naar school of werken.
Nadieh is momenteel bij jullie in t dorp de stage juf. Bevalt haar goed tot nu toe. Moet toch iemand voor de kindertjes in Oirsbeek zorgen he.
Ruth heeft net te horen gekregen dat ze uitgekozen is om volgend jaar met school mee te gaan met explorer naar
china, 3 weken door China om daar andere kinderen van scholen te ontmoeten en gezamelijk dingen te doen om zo andere culturen te ontmoeten ruig he.
Ben erg trots op haar dat het haar gelukt is om uitgekozen te worden.
Zal een erg druk jaar voor haar en ons worden. (voorbereidingen maken ,sponzoren zoeken, enz)
Zo ben je weer een beetje op de hoogte hoe het hier in Munstergeleen gaat.
Geniet nog maar lekker want voor je t weet sta je weer in Oirsbeek voor de deur.
Gr Fonnie. -
13 December 2007 - 13:47
Hadia+samira(school):
heey meester maarten,hoe gaat het? u heeft hele leuke foto's!! we wensen u prettige feestdagen en een gelukkig nieuwjaar OOH JA !! we hebben binnekort een kertstspel op school en het word heel leuk!!! van hadia en samira -
13 December 2007 - 14:56
Jan En Gerda :
Hallo Maarten,
Zoals beloofd een reactie van ons n.a.v. onze ontmoeting in Luso (!) in de regen. (3-12-2007) Wij zijn de toeteraars van de joekel van een camper.Jan en Gerda uit Venlo.We willen je ons reisverslag sturen, maar naar welk adres? Wij zijn nog in Porto geweest en het was er fantastisch. Denk je nog aan het plaatsje; El Rocio. Echt de moeite waard. Gisteren, 12 december zijn we thuis gekomen. De camper is weer schoon en staat alweer klaar voor de volgende reis in april naar Italie. We wensen je nog veel goede en veilige kilometers en fijne feestdagen, samen met je vrouw. Groeten; Jan en Gerda. -
13 December 2007 - 18:03
Peter Cuypers :
Ja ik weet het,heb lang niets van mij laten horen dus dan nu toch maar even een berichtje . Ben niet helemaal meer op de hoogte van wat je allemaal uitspookt, maar heb mij voorgenomen tijdens de kerst even bij te lezen. Ik zie dat je ergens in zuid Portugal zit. Een collega van mijn werk heeft een bar in zuid Spanje gekocht. Per 1 juni gaat hij er voor vast naar verkassen. Zijn vrouwtje Wendy zit er al,dus ben je in de buurt moet je zeker even langs gaan adres: Lola's bar in Estepona, de bar ligt aan de boulevaard naast het postkantoor. Op woensdag zijn ze gesloten. Mooie plaatsen in de buurt zijn Ronda, Sevilla en Cordaba.
Zag dat Fonnie al in het kort iets verteld heeft over het wel en wee hier in Munstergeleen. Nou ik moet gaan "spinnen" dus veel rijplezier en zal wat vaker in de pen kruipen gr Peter -
14 December 2007 - 08:07
Rob:
Hey hallo daar die Maarten, ik kan me niet aan de indruk ontrekken dat je het erg naar je zin hebt. We hebben regelmatig je belevenissen gevolgd en jawel het "licht" afgunstige gevoel blijft overheersen. Waarschijnlijk zakken we eerste kerstdag maar weer eens af naar Kees en Cecilia. Je weet wel, van "hetgezelligstewoonwagenkampvande Ardeche". Ik laat het achterwege om je alvast prettige feestdagen te wensen. Volgens mij is het bij jou elke dag feest, dus .......
Laat de goede tijden maar rollen,
Groet,
Gon en Rob -
14 December 2007 - 15:33
Marion.:
Loss mer jon, het geet jot.
Esgodbleef bliet ut jot, veer dinke an
uch en aan dich.
Goede moggel, kumst dich uut Roggel?
Duuzend poenekes.
Het veertje.
-
14 December 2007 - 18:36
Emmy:
Heej Maarten,
Ik lees het al alles gaat nog steeds goed:):) Echt fijn. Ik heb mijn stage bij de kleuters er alweer bijna opzitten. Nog maar tot eind januari daarna moet ik weer van klas wisselen. Hoop toch dat ik weer ergens in de bovenbouw kan:)Maarten, nog heel veel plezier en fijne feestdagen.
Groetjes Emmy -
15 December 2007 - 14:43
Marianne Uit Limburg:
Hallo Maarten, vandaag weer eens gekeken waar je uithangt. Volgens mij maak je het goed en kom je veel bijzondere mensen tegen. Wat een avontuur. Ik heb het nog regelmatig over onze ontmoeting op het terras in Bédoin. Ik ben op dit moment weer een paar maanden in den Bosch en we gaan februari weer terug naar ons plekje aan de voet van de Mt. Ventoux.
Ik wens je fijne kerstdagen toe en een gelukkige rit in het nieuwe jaar.
-
15 December 2007 - 17:03
Katelijn En Riet :
Hallo Maarten,
Weer even helemaal bij kunnen lezen samen met Katelijn. Het is al heel fijn om weer eens bij te kletsen met Katelijn, vrouwen onder elkaar je weet hoe dat gaat.
...en lekker smullen, onszelf verwennen met belgiesse pateekes in het Heicafé. En lachen met Riet, dat is me één, de garçon viel gelijk voor haar mooie haren!!! En ze verstond hem niet, gieren, moest die man het nog eens zeggen!!! Wat hij overigens niet eens erg vond... En nu zit ze te knoeien met mijn azerty-toetsenbord, ze raakt er helemaal de weg op kwijt. We amuseren ons dus wel.
Vanmiddag hebben we een heerlijke wandeling gemaakt, het was lekker om weer eens zo'n tijd buiten te zijn. Het is natuurlijk even een andere temperatuur als waar jij in zit.
En vervolgens de tijd te nemen om samen jouw reisverslagen te lezen, dat is ook feest, dat kan ik je vertellen. Wat een leuke verhalen zeg.
We volgden de schapenroute op de hei, enfin, dat dachten we toch, we hebben alleen geiten gezien. Maar wel héél veel én met jonkies erbij. Zo leuk dat we erdoor verdwaalden, gewoon de sporen volgend zaten we plots midden in de hei en geen wegwijzerkes meer te zien. Gelukkig was de boze wolf vér weg en zijn wij weer op het rechte pad geraakt.
Nou Maarten, Katelijn heeft inmiddels de "kerstverlichting" aangedaan (feestverlichting in de tuin) en van hieruit wensen we jou hele fijne feestdagen toe en vooral veel fun met alle leuke en gezellige mensen om je heen.
Heel veel liefs en veel knuffels van Katelijn en Riet
PS: hopelijk kun je ons warrige verhaal een beetje volgen, we zitten hier zo'n beetje in een vrouwenroessfeertje, lekker onlogisch alles door elkaar vertellen. Heel wazig voor mannen denk ik, maar zooooooooo lékker. Byebye!
-
16 December 2007 - 17:49
Fonnie:
Hoi pap alles gaat prima hier in het natte en vooral "koude" Limburg.. vanacht -5 geweest brrr. waardoor ik Prince dus maar een jasje heb gekocht, haha jaja zie je het voor je???
ik zal je een paar foto's toe sturen.
Verder gaat alles prima. Ook het werk bevalt me uitstekend zou ook wat voor jouw zijn geweest om in de psychiatrie werkzaam te zijn. helemaal mijn ding..
hier een hele dikke poen van Fon
en p.s. ons code woordje Ppp/o/cc/i/o.? -
16 December 2007 - 19:31
Maarten:
Lieve mensen,
In dit dorpje is één internetcafe, waar ik NIET kan uploaden. Ik heb geen idee wanneer ik de kans krijg. Wanhoop niet, wat op mijn USB-stick zit verzuurt niet. Jan en Gerda zet je emailadres op deze pagina bij: BLIJF OP DE HOOGTE en ik zal je mijn adres toesturen, want ik kan het dan als enige lezen in mijn adressenbestand.
Groetjes uit Portugal. -
16 December 2007 - 19:38
Maarten:
Hallo Niki,
Voor je veiligheid heb ik je reactie met mailadres en telnr verwijderd. Ik stuur je een bericht. Groetjes Maarten. -
17 December 2007 - 15:40
Sonja De Brouwer:
hallo maarten
ik heb weer eens de tijd gehad om weer bij te lezen.
ik vindt het prachtig waar je overal komt en hoe je dat doet met al die mensen.
ik wens je fijne feestdagen en een heel gelukig 2008.
ook voor dory en je kids
groetjes van sonja iut landgraaf
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
