7 Okt Op weg naar een heerboer.
Door: Maarten
08 Oktober 2007 | Frankrijk, Parijs
Jagers, die een haasje vizieren en heel vaak missen, wekken mij. Tijdens het jachtseizoen is dit een vertrouwd zondagochtendritueel. Enkele minuten later springt de radio aan met vrolijke musettemuziek afgewisseld met de hese, krachtige stem van Edith Piaf. Dit is zo Frans, zo lekker. Ik sta nog niet op.
De vroege zon maakt lange schaduwen rechts van mij. Zij belooft een mooie dag. Het vest kan al na een half uurtje uit en in mijn blouse met korte mouwen gaat het verder. Zonnebaden op den tracteur.
Ik stel mijn mening over de Fransen vandaag positief bij. Dat zijn ze zelf “schuld.” Ik word drie keer spontaan gestopt. Eerst door Frédéric, die een BM 600 heeft. Hij gebaart mij, staande voor zijn oprit, om naar binnen te rijden. De hele familie moet op de foto. Voor ik wegrijd, krijgt hij nog een adreskaartje van de Volvoman. Een BM gaat nooit kapot, maar je weet maar nooit, hoe een boer een klant vangt. Even later zwaait een hand, met daaraan een bungelend cameraatje, uit een passerende auto om te stoppen. Vijf mensen kruipen uit het Renaultje en willen ook foto’s maken van mij met de tractor. De passerende auto’s moeten met een boog over de linkerweghelft om de “fotografen” heen. De derde is Jean-Claude Courtois. Een stukje terug heb ik blijkbaar naar zijn vrouw op het balkon gezwaaid. Zij roept haar man, maar die is te laat. Dus springt hij in de auto en racet mij na. Jean-Caude spaart oude tractoren en wil de mijne goed bekijken. Hij is erg enthousiast en vraagt mij om te wachten om zijn camera te halen. Daar sta ik dan. Een kwartiertje later is hij terug met zijn vrouw en de camera. Na het uitwisselen van gegevens klim ik in de cabine en ben weer onderweg. Zo schiet het niet erg op, maar dat is geen probleem. Mensen zijn de motor van mijn reis.
Tien km voor Rouen in Fontaine le Bourg, staat een monumentale hoeve met oprijlaan, bijgebouwen en torentjes naar mij te roepen. “Maarten, hier moet je vragen om te staan vannacht!” Te voet ga ik over de oprijlaan naar het hoofdgebouw. Tussen bomen en gazons door zie ik van verre op een terras twee mensen zitten. Na het voorstellen en een verklaring van wat ik doe en graag wil, krijg ik een pils aangeboden. Het spreekt voor zich, dat ik dat aanneem, want ik heb al de toestemming om te blijven. Verdorie wat is Frans toch moeilijk. Mijn woordenschat is beperkt en de vervoegingen zijn erg lastig. Het klinkt ongeveer als: ”Ikke heef un huis op wielentjes met het traktoor daar veur.” Ondanks mijn brabbeltaaltje begrijpen we elkaar. Het wordt een goede traditie om mensen voor me te winnen door de tractor te starten, die loopt als een klokje en de wagen vanbinnen te laten zien. Hij is mooi en netjes. Dat overtuigt mensen van mijn goede bedoelingen. Deze heerboer met zijn vrouw raken hun laatste restje argwaan tegen mij kwijt en ze nodigen mij zelfs uit om morgen mee te ontbijten om acht uur. Nou Hendriks, dat wordt vanavond nog eens oefenen met mes en vork eten!
Ik blijf bij de wagen en installeer me in de grote stoel in de zon. Ik kan mijn geluk weer eens niet op. Opgetogen bel ik Dory om bij te kletsen. Dat doet zo goed. Haar stem horen, haar lach en de verhalen van thuis. Komende donderdag gaat ze me Fonnie een week naar Egypte. Die twee amuseren zich dan opperbest. Meiden geniet van elkaar en de vakantie. Kijk wel uit wat je doet. Een Egyptisch spreekwoord zegt:” Vertrouw op God, maar bind wel je kameel vast.”
Lex heeft een leuk autootje gekocht van mijn broertje Frank. Een prima karretje, een Cadilac van wel zéven meter lang, ruim dertig jaar oud, gitzwart en met een V8 van zeven liter inhoud!!! Dat ding práát tegen je, ècht! Lex super! Goed gedaan knul! Grab life by the horns. Jij maakt ook je dromen waar. Nu nog gauw uit het korset en je bent helemaal de oude. (of moet hier staan ... als de ouwe?) Mijn dag kan niet meer kapot.
De vroege zon maakt lange schaduwen rechts van mij. Zij belooft een mooie dag. Het vest kan al na een half uurtje uit en in mijn blouse met korte mouwen gaat het verder. Zonnebaden op den tracteur.
Ik stel mijn mening over de Fransen vandaag positief bij. Dat zijn ze zelf “schuld.” Ik word drie keer spontaan gestopt. Eerst door Frédéric, die een BM 600 heeft. Hij gebaart mij, staande voor zijn oprit, om naar binnen te rijden. De hele familie moet op de foto. Voor ik wegrijd, krijgt hij nog een adreskaartje van de Volvoman. Een BM gaat nooit kapot, maar je weet maar nooit, hoe een boer een klant vangt. Even later zwaait een hand, met daaraan een bungelend cameraatje, uit een passerende auto om te stoppen. Vijf mensen kruipen uit het Renaultje en willen ook foto’s maken van mij met de tractor. De passerende auto’s moeten met een boog over de linkerweghelft om de “fotografen” heen. De derde is Jean-Claude Courtois. Een stukje terug heb ik blijkbaar naar zijn vrouw op het balkon gezwaaid. Zij roept haar man, maar die is te laat. Dus springt hij in de auto en racet mij na. Jean-Caude spaart oude tractoren en wil de mijne goed bekijken. Hij is erg enthousiast en vraagt mij om te wachten om zijn camera te halen. Daar sta ik dan. Een kwartiertje later is hij terug met zijn vrouw en de camera. Na het uitwisselen van gegevens klim ik in de cabine en ben weer onderweg. Zo schiet het niet erg op, maar dat is geen probleem. Mensen zijn de motor van mijn reis.
Tien km voor Rouen in Fontaine le Bourg, staat een monumentale hoeve met oprijlaan, bijgebouwen en torentjes naar mij te roepen. “Maarten, hier moet je vragen om te staan vannacht!” Te voet ga ik over de oprijlaan naar het hoofdgebouw. Tussen bomen en gazons door zie ik van verre op een terras twee mensen zitten. Na het voorstellen en een verklaring van wat ik doe en graag wil, krijg ik een pils aangeboden. Het spreekt voor zich, dat ik dat aanneem, want ik heb al de toestemming om te blijven. Verdorie wat is Frans toch moeilijk. Mijn woordenschat is beperkt en de vervoegingen zijn erg lastig. Het klinkt ongeveer als: ”Ikke heef un huis op wielentjes met het traktoor daar veur.” Ondanks mijn brabbeltaaltje begrijpen we elkaar. Het wordt een goede traditie om mensen voor me te winnen door de tractor te starten, die loopt als een klokje en de wagen vanbinnen te laten zien. Hij is mooi en netjes. Dat overtuigt mensen van mijn goede bedoelingen. Deze heerboer met zijn vrouw raken hun laatste restje argwaan tegen mij kwijt en ze nodigen mij zelfs uit om morgen mee te ontbijten om acht uur. Nou Hendriks, dat wordt vanavond nog eens oefenen met mes en vork eten!
Ik blijf bij de wagen en installeer me in de grote stoel in de zon. Ik kan mijn geluk weer eens niet op. Opgetogen bel ik Dory om bij te kletsen. Dat doet zo goed. Haar stem horen, haar lach en de verhalen van thuis. Komende donderdag gaat ze me Fonnie een week naar Egypte. Die twee amuseren zich dan opperbest. Meiden geniet van elkaar en de vakantie. Kijk wel uit wat je doet. Een Egyptisch spreekwoord zegt:” Vertrouw op God, maar bind wel je kameel vast.”
Lex heeft een leuk autootje gekocht van mijn broertje Frank. Een prima karretje, een Cadilac van wel zéven meter lang, ruim dertig jaar oud, gitzwart en met een V8 van zeven liter inhoud!!! Dat ding práát tegen je, ècht! Lex super! Goed gedaan knul! Grab life by the horns. Jij maakt ook je dromen waar. Nu nog gauw uit het korset en je bent helemaal de oude. (of moet hier staan ... als de ouwe?) Mijn dag kan niet meer kapot.
-
08 Oktober 2007 - 11:46
Maarten:
Hallo lieve lezers en kijkers.
De foto's vanaf 3 oktober zijn nu geplaatst. Veel plezier!
Pootje en een natte neus van Pluto. -
08 Oktober 2007 - 13:08
Leon Speetjens:
Beste Maarten,
zou je een probleempje krijgen en ik moet fatsoenlijk frans tegen fransen worden gesproken dan bel mij om je te hepen in de stijl van: Jij zegt wat ik moet zeggen EN ik zeg jou wat ZIJ tegen mij zeggen. Papagaaitje spelen, met cerveau (= met harsens) dus. OK?
We houden je in de gaten, gaan van 14 tot 21 naar Malta en kijken dan waar je zit.
Groet en bon courage,
Leon -
08 Oktober 2007 - 14:42
Yvonne Nog Een Keer:
Goh Maarten. Ik lig helemaal in een deuk... Om je verhalen en om je geweldige foto's.(die op zich al zo beeldend zijn dat een analfabeet het verhaal moeiteloos kan volgen)
Mijn schaterlachen, ontlokt aan Bo, die uitgestrekt op haar bed een boek ligt te lezen, de vraag wat er nu zo dolkomisch kan zijn. Ik roep alleen maar: "Och onze Maarten, da's een echte drollewipper". Vanuit het bed geen commentaar. Die zal wel denken. 'T zit in de familie....
Smakjes in alle smaken voor jou... -
08 Oktober 2007 - 17:21
Knarf:
Ha Broertje,
Lex is wel in zijn sas met zijn eigen vliegdekschip. En Oirsbeek en omstreken is weer een bezienswaardigheid rijker.
Ik ga weer kijken voor een Dodge crewcab oldtimer zodat ze in Schinveld en omgeving ook nog wat te kijken hebben.
Voor de tussentijd schaffen we ons een oud golfje of iets in die gewichtklasse aan.
Jou gaat het ook weer lekker zo te lezen.
Ik zou zeggen Keep up the good work and Grab Life By the horns.
Knarf oet Sjilvend. -
08 Oktober 2007 - 17:47
J.sleutels:
je weet ze wel te paaien,mooie foto's, prachtig landschap. -
08 Oktober 2007 - 20:11
Peter Hendriks:
Hallo Maarten,
We hebben al lang niets meer van ons laten horen, wel de belevenissen gevolgd, je verhalen zijn nog steeds mooi net als de foto's, hier gaat alles zijn gangetje, we bereiden ons langzamerhand voor op de reis naar de andere kant van de aardbol.
Groeten uit de Meterik
Peter en Ans -
09 Oktober 2007 - 11:44
LEBLOND:
bONNE ROUTE A VOUS!! -
10 Oktober 2007 - 07:23
Francien Bruijstens:
hoi maarten
Geweldige foto's en een geweldige omgeving waar je nu zit .
ik wens je nog een hele mooie tijd en we blijven je volgen.
vele lieve groetjes vauit Landgraaf -
10 Oktober 2007 - 22:01
Fonnie En Guido:
Hoi pap,
veel liefs en een dikke kus uit Nuth.
snif snif waf waf lik lik spring spring
van Prince. -
12 Oktober 2007 - 10:35
Kamer:
Beste Maarten,
Fantastisch om als Nederlander wonend in Parijs weer eens een heerlijk verhalende optimist uit het ons mooie Limburg te ontmoeten. Je liep gisteren wat wanhopig langs de caravan van mijn ouders op de camping van Bois de Boulogne. De bruikbare Internetverbinding, waar je naarstig naar op zoek was om je laatste avonturen aan je site toe te voegen, konden we je helaas niet bieden. Doch voornamelijk door de opgewekte interesse na je korte uitleg en lichte vormen van medelijden en schuldgevoel, hebben we toch maar een kijkje genomen bij je toch enigzins van de standaard afwijkende en opvallende wijze van transport: Europa rond in een tractor. Ronduit geweldig!!! Maar ook respect voor zij die hun dromen na streven en zich oprecht openstellen voor de wereld en haar mensen. Reizen is de kunst om je steeds thuis te blijven voelen. Prachtige verhalen
Maarten, Frankrijk en de rest van de wereld is heftig in de ban van Rugby. Dit kan je zelf vanuit je tractor niet zijn ontgaan. Morgenavond (zaterdag vanaf 20h00) organiseren ik en vrouw een avondje rond de halve finale wedstrijd Frankrijk-Engeland. Bier, Wijn, Spaanse tapas en een groepje vrienden en gezelligheid. Je bent van harte welkom en het is 25min lopen van de camping. (Neuilly-sur-Seine). Ik fiets nog wel even langs vandaag.
Gaat het niet lukken dan wens ik je sowieso veel succes op je reis en een positieve tijd toe met veel verhalen. Maak tenminste je jaar vol voordat je weer voor de klas gaat staan;-)
Groeten,
Remko
-
13 Oktober 2007 - 10:59
Remy:
Hi Maarten, ben te veel van huis, heb echter vandaag je verhaal vanaf Oxford weer opgepakt. Je bent een echte Globetrotter.
Les Ventes-St.Remy. Dat ze zo ver zouden komen had ik nooit gedacht. Normaal beklaagt alleen Nelly zich.
Heel veel plezier, we volgen je avonturen met veel plezier.
Happy tractoring.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
