14 Nov. Guardia Civil en een tour over de Cols
Door: Maarten
15 November 2007 | Spanje, Aínsa
Daar heb je ze! De Guardia Civil komt op mijn wagen af en ja hoor, ze stappen uit. Snel loop ik naar buiten en schud ze zo vriendelijk mogelijk de hand. Ze spreken geen Engels en geen Frans! Het duurt niet lang of de gevreesde vraag wordt gesteld:” Gazolio blanco of rojo?” Ik lieg niet veel. Dat ik gisteren droog ben komen staan met de tractor vertel ik als volgt:
“ No gazolio. Grande problem. No broem, broem. Kaputt.”
“ Hombre agricultura stoppa. Donne mio cinco (5) litro rojo.”
“ Machina startte, no broem, broem. Airo in systema. Mucho trabacho.”
“ Machina startte and si! Oké! Broem, broem! I happy!”
“ Now I buy new gazolio. Subito. No gazolio in tank now.”
Dat moeten ze “controlado”. Ze geloven mij niet verdomme. Ze toveren uit een spiksplinternieuw kistje opgerolde slangen, knijpstukken, aluminium potjes, plastic handschoenen en nog erger een dikke map met paperassen, waar je met gemak een schoolkrantje op kunt drukken. Waarschijnlijk hebben de boevenvangers deze opdracht, omdat de brandstofprijzen erg gestegen zijn. Ik ben dus de …
Het is aandoenlijk om te zien, hoe ze niet vuil willen worden. Diesel stinkt. Ze willen dat niet aan hun handen en op hun kleren hebben. Ik ben dus de eerste en zeker weten ook de laatste, die ze controleren; te veel geknoei en te veel schrijfwerk. De slang krult in de tank, net zoals ze in de verpakking zat. Na lang hengelen en vele spetters hebben ze vijf monsterpotjes een beetje gevuld. Dan is de papierwinkel aan de beurt. Ze sturen mij naar binnen om verder te ontbijten. Ik zeg nog: “No multi scribi.” Ze lachen wat. Binnen bedenk ik, dat dit massa’s geld gaat kosten. Na het opruimen binnen, ga ik weer naar buiten. Ze schrijven vijf keer, drie dezelfde, A4-tjes vol. Dan nog vijf etiketten voor op de monsterpotjes. Klaar! Ik krijg één formulier en één monsterpotje, als ik alles ondertekend heb. Ik vraag:”Quanto Euros?” Ik hoef hem niets te betalen, alles gaat naar het lab in Barcelona! Ik weet nu nog niet of ik wel of niet geverbaliseerd ben. Dory, als je een rekening thuis krijgt: “Niet betalen! Scan de papierkraam maar en stuur het op via mail.” De mannen nemen hartelijk afscheid, nadat ze me eerst nog gewezen hebben waar de dichtstbijzijnde pomp is. Het is nu kwart over elf en ik speer naar de pomp om nog een flink stuk te kunnen rijden vandaag.
Dat wordt trouwens een heel mooi stuk. Ik rijd onderlangs de Pyreneeën en dus over de uitlopers. Vanuit het ene dal omhoog over de col en aan de andere kant weer omlaag, soms een stuk door het dal de rivier volgend. Iedere keer anders. Vier Cols tussen 1020 meter en 1470 meter rollen vandaag onder de wielen door en meerdere malen passeer ik net de boomgrens. De uitzichten zijn adembenemend. De wilde natuur bewijst de fotogenieke gier. De Pyreneeën hebben nog een lange, smalle kloof voor mij in petto, waar een tegemoetkomende vrachtwagen m’n spiegel een zwiep geeft en een bijna rechttoe rechtaan superklim van driekilometer met 9% stijging. Kiezen uit de zeventig foto’s van vandaag is lastig. Ik wil ze allemaal wel plaatsen. Ainsa is vandaag mijn eindbestemming.
“ No gazolio. Grande problem. No broem, broem. Kaputt.”
“ Hombre agricultura stoppa. Donne mio cinco (5) litro rojo.”
“ Machina startte, no broem, broem. Airo in systema. Mucho trabacho.”
“ Machina startte and si! Oké! Broem, broem! I happy!”
“ Now I buy new gazolio. Subito. No gazolio in tank now.”
Dat moeten ze “controlado”. Ze geloven mij niet verdomme. Ze toveren uit een spiksplinternieuw kistje opgerolde slangen, knijpstukken, aluminium potjes, plastic handschoenen en nog erger een dikke map met paperassen, waar je met gemak een schoolkrantje op kunt drukken. Waarschijnlijk hebben de boevenvangers deze opdracht, omdat de brandstofprijzen erg gestegen zijn. Ik ben dus de …
Het is aandoenlijk om te zien, hoe ze niet vuil willen worden. Diesel stinkt. Ze willen dat niet aan hun handen en op hun kleren hebben. Ik ben dus de eerste en zeker weten ook de laatste, die ze controleren; te veel geknoei en te veel schrijfwerk. De slang krult in de tank, net zoals ze in de verpakking zat. Na lang hengelen en vele spetters hebben ze vijf monsterpotjes een beetje gevuld. Dan is de papierwinkel aan de beurt. Ze sturen mij naar binnen om verder te ontbijten. Ik zeg nog: “No multi scribi.” Ze lachen wat. Binnen bedenk ik, dat dit massa’s geld gaat kosten. Na het opruimen binnen, ga ik weer naar buiten. Ze schrijven vijf keer, drie dezelfde, A4-tjes vol. Dan nog vijf etiketten voor op de monsterpotjes. Klaar! Ik krijg één formulier en één monsterpotje, als ik alles ondertekend heb. Ik vraag:”Quanto Euros?” Ik hoef hem niets te betalen, alles gaat naar het lab in Barcelona! Ik weet nu nog niet of ik wel of niet geverbaliseerd ben. Dory, als je een rekening thuis krijgt: “Niet betalen! Scan de papierkraam maar en stuur het op via mail.” De mannen nemen hartelijk afscheid, nadat ze me eerst nog gewezen hebben waar de dichtstbijzijnde pomp is. Het is nu kwart over elf en ik speer naar de pomp om nog een flink stuk te kunnen rijden vandaag.
Dat wordt trouwens een heel mooi stuk. Ik rijd onderlangs de Pyreneeën en dus over de uitlopers. Vanuit het ene dal omhoog over de col en aan de andere kant weer omlaag, soms een stuk door het dal de rivier volgend. Iedere keer anders. Vier Cols tussen 1020 meter en 1470 meter rollen vandaag onder de wielen door en meerdere malen passeer ik net de boomgrens. De uitzichten zijn adembenemend. De wilde natuur bewijst de fotogenieke gier. De Pyreneeën hebben nog een lange, smalle kloof voor mij in petto, waar een tegemoetkomende vrachtwagen m’n spiegel een zwiep geeft en een bijna rechttoe rechtaan superklim van driekilometer met 9% stijging. Kiezen uit de zeventig foto’s van vandaag is lastig. Ik wil ze allemaal wel plaatsen. Ainsa is vandaag mijn eindbestemming.
-
15 November 2007 - 08:26
Katelijn:
en weet je wat het is met die foto's?
ze geven maar een glimp van hoe het écht uit ziet en voelt als je daar staat!
prachtig hé, die pyreneeën, ik zou er zo ook weer naar toe willen.
geniet ze,
Katelijn -
15 November 2007 - 08:27
PS:
hopelijk valt het allemaal nog wel mee, met die verbalisering! Ik duim alvast,
Katelijn -
15 November 2007 - 09:14
Theo Meeuws:
Wat een schoonheid! En inderdaad.... een foto is slechts een povere wergave van de werkelijkheid! Dus, geniet ze en zit niet te veel in over een mogelijke boete! -
15 November 2007 - 09:17
Theo:
Trouwens... wat een subliem Spaans! -
15 November 2007 - 10:15
Jeannie:
je had ook moeten beginnen met,,:BEUENOS DIAS SENOR,,kwantoo kostoo tractoo va holandio?,,du mienne amigo,,
whahaha,,jammer dat daar geen foto s van zijn,,
hey maarten,,ik heb nog niks gelezen van serveza,,???
veel plezier verder,,zonder problems,,
knufff,,kusjes,, -
15 November 2007 - 11:09
Romy En Leon:
Hoi Maarten!
Ik dacht ff weer eens kletsen!Ik lees nog altijd trouw je verslagen.Het moet een geweldig gevoel zijn zo versmolten te zijn met de natuur!Een afdruk achter gelaten in de sneeuw, een indruk achtergelaten bij jezelf en de lezers!
Hier heeft het vannacht flink gehageld en vanmorgen lag er een witte waas vorst overheen.Na lange tijd weer eens een wintergevoel.Kun jij je een beetje weren tegen de kou? s'Nachts zal het wel flink koud zijn.Alvast een stevige knuffel om je op te warmen. Leon heeft trouwens je camicaze rit wel/niet onder de brug gelezen!Hij zei niet veel,bleef maar steeds naar de tekst kijken!Als Leon stil wordt dan weet je genoeg!Hij weet precies wat je meegemaakt hebt en staat hier machteloos naar te kijken. Maar je hebt je er goed doorheengeslagen!
Bewonderingswaardig hoe jij je BM en wagen dirigeert en zij je erdoorheen trekken.Dikke maatjes!OK,BM is dus eigenlijk afkorting van Beste Maatje!
En nu dus richting portugal. Ben benieuwd waar je ons mee naar toe neemt!Wij reizen met je mee terwijl ons leven hier gewoon verder gaat.Ben aan het denken of ik nog iets nieuws van Oesjbek kan vertellen,maar de meest spraakmakende roddels zul je wel van Do hebben gehoord. Bv dat Bert derde is geworden op het leedjesconcours(was echt een mooi liedje,lekker sjoenkelen).Natuurlijk was het wel vreemd dat 'boen'niet erbij was!Maar jij bent nu even druk om ons op een andere manier te vermaken!
En... de Bachstraat is een oma rijker.
Irma is 30 oktober bevallen van een dochter Isis.Alles is OK.
Verder is het voor zover ik weet rustig.
Maarten,blijf genieten van de dingen waar je mee bezigbent en wij kijken met je mee!
Liefs Leon Romy
-
15 November 2007 - 14:28
Leon:
Beste Maarten,
wat een geklooi met die rooi! Dat is zuid-afrikaans en geen spaans. Je schrijft hardstikke goed spaans man!
Ik ben op zoek naar Michel maar ik vond hem nog niet. Ik zal hem vragen info te trekken. Op internet vond ik de stad van verdriet en zelfs de Guardia Civil, dwz hun telefoonnummer. Nu kan hopelijk Michel verder te weten komen of je nog wordt opgehangen... Ik zou ook maar het telnr van de nederlandse ambassade in Spanje en ook de nederlandse consulaten even opsnorren vie Buza in Nederland. Kan geen kwaad denk ik.
Als ik verder ben hoor je dat meteen.
Groet,
Leon en Mieke -
16 November 2007 - 10:25
Mmmmmmmmmmmmm:
Maarten.
Ik zing nu Visite van Lenny Kuhr.
Visite,visite,een huis vol visite.
Ja Maarten komt eraan,en iedereen blijft verbaasd staan.
Gebaren en Verhalen ,alles zal het klaren .
Dat was in mijn droom,in mijn dromen vannacht.
Warme groetjes van mmmmmmmmmmmmmmmmmm
Wanneer volgt de sombrero?
Hoezoooooooooooooooooooooo?
-
17 November 2007 - 16:40
De Volvoman:
Beste Maarten
We kregen vanmiddag een bericht uit Spanje ,Catalonia.
Je weet wel waar ik je het adres van heb gegeven.
Hij volgt je steeds en je was zeer dicht bij hem in de buurt.Hij had zeker verwacht dat je een bezoekje zou brengen.
Hij spreekt vloeiend engels en wil je heel graag ontmoeten en helpen,indien nodig,zegt hij.De laatste nacht had het bij hem -10 gevroren en hij vroeg zich af of jij het niet heel koud hebt gehad.
Misschien kan je bij hem langs als je weer terug komt langs de oostkust.
groetjes uit Deurne
-
21 November 2007 - 10:20
Marion H.:
Ha Maarten.
25jaar geleden waren we in Monte Negro met de auto. We hadden kennis gemaakt met arabieren.( lerares,engels)
We zouden hun met de auto volgen,we reden niet hard. Opeens ,stop politie.
Daar stonden wij,geen verstaanbaar woord ,alleen wat geschreeuw. Engels spraken ze niet. Hij schreef een bon uit, en schreeuwde pasport .Die arabieren kregen geen bon ,in overleg met die lerares weigerden we te betalen. Die politie schreeuwde toen,du nichts monney,du nichts pasport.
Dus wat was de oplossing?
Wat een story's.(politie)
Blijf positief.
Warme groetjes.
-
21 November 2007 - 10:40
Silvana:
hoi meester maarten
dit is een hele mooie foto
groetjes -xxx-jes silvana
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
