23 Mei. Edelstenen.
Door: Maarten
26 Mei 2008 | Tsjechische Republiek, Holasovice
Omdat ik een kaart heb met alleen maar doorgaande wegen … je raadt het al … tukker ik ongewild naar Ceske Krumlov. Het was mijn bedoeling niet, want Dory en ik zijn er al eerder geweest. Toch wil ik het nog wel eens herbeleven. Dit romantische plaatsje, als een diamant gevat in een kromming van de Moldau, is bewaard gebleven voor ons eenentwintigste eeuwers. Honderden mensen zwermen tussen de oude, kleurrijke huizen. De camera komt bijna niet weg van mijn oog. Alles is mooi en origineel. Geen buitenwijken, die het aanzien ontsieren, alleen maar steegjes en een reusachtig kasteel. Aanplakbiljetten over de Amerikaanse Indianen lokken mij voor een bezoek aan het Regionaal museum. De tentoonstelling valt wat tegen, maar de Indiaanse spreuken zijn oeroude wijsheden als: “No one likes to be criticized, but criticism can be something like the dessert wind, that in whipping the tender cornstalks, forces them to strike their roots down deeper for security.” En deze: “We were too uncivilized to set much value on personal belongings. We wanted to have things only in order to give them away. We had no money and therefore man’s worth couldn’t be measured by it.”
Op weg naar Holasovice roffelt de trekker over zachtglooiend heuvelland, tussen weilanden met vee, alleenstaande hoeves, meren en bossen door. Het weer is bijgedraaid en mijn kop draait ook, als die van Langnek uit de Efteling boven het dak uit. Holasovice is een kleine, agrarische parel in het natuurlijke Tsjechische land. Een rechthoek van groen, die het dorpsmidden vormt, wordt omzoomd door een dertigtal, oude, gerestaureerde, carréhoeves van rond 1875. Hier heeft de tijd echt stilgestaan. Dit dorpje staat, net als Ceske Krumlov, op de lijst van werelderfgoed met dit verschil, dat hier maar weinig toeristen komen. Gelukkig te ver uit de buurt voor massatoerisme. Ik heb het hier prima naar mijn zin en blijf na een bezoekje aan een agrarisch museumpje vannacht op de parkeerplaats staan. Enkele nieuwsgierige Tsjechen vergapen zich aan de tractor. Ze mogen ook binnenkijken. Dat levert een aardige foto op.
Op weg naar Holasovice roffelt de trekker over zachtglooiend heuvelland, tussen weilanden met vee, alleenstaande hoeves, meren en bossen door. Het weer is bijgedraaid en mijn kop draait ook, als die van Langnek uit de Efteling boven het dak uit. Holasovice is een kleine, agrarische parel in het natuurlijke Tsjechische land. Een rechthoek van groen, die het dorpsmidden vormt, wordt omzoomd door een dertigtal, oude, gerestaureerde, carréhoeves van rond 1875. Hier heeft de tijd echt stilgestaan. Dit dorpje staat, net als Ceske Krumlov, op de lijst van werelderfgoed met dit verschil, dat hier maar weinig toeristen komen. Gelukkig te ver uit de buurt voor massatoerisme. Ik heb het hier prima naar mijn zin en blijf na een bezoekje aan een agrarisch museumpje vannacht op de parkeerplaats staan. Enkele nieuwsgierige Tsjechen vergapen zich aan de tractor. Ze mogen ook binnenkijken. Dat levert een aardige foto op.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
