15 Jan. Gibraltar laat niet los.
Door: Maarten
16 Januari 2008 | Gibraltar, Gibraltar
Met de waszak in de ene hand en de zwemtas in de andere kom ik in het Spaanse La Linea aan bij de Tourist Information. “Sorry meneer. In La Linea hebben we geen wasserette en het zwembad wordt over vijf weken pas geopend. Maar u kunt hiervoor wel in Gibraltar terecht.” Met de hele zwik uit het centrum van La Linea, langs de Britse douane, over de startbaan en in het centrum van Gibraltar gehoddeld. De wasserette is gauw gevonden en alles zal schoon en droog zijn om één uur. Dat betekent twee dingen. Eerst en vooral ik kan vanmiddag nog richting Ronda vertrekken. Ten tweede kan ik in de tussentijd gaan zwemmen, nog een bericht met foto’s op de site zetten en boodschappen doen.
Het zwembad is gratis voor zestig plussers. Wij oudjes mogen in het instructiebad en dat is aan één kant net diep genoeg om te zwemmen. Natuurlijk zwem ik heel bedaard tussen de grijze en kale mensen door. Daar gaan spartelen als een jonge hond valt teveel op. Toch stapt de badmeester na driekwartier op mij af en zegt dat dit bad voor ouderen is. Beschaamd kijkend beloof ik het nooit meer te doen.
Buiten ga ik naar het internetcafé en dan naar de winkel. Hè, te weinig geld. Even pinnen. Dat kan ik maar beter hier niet doen, want dan trek ik Engelse ponden uit de muur. Wat nu? Naar een bank in La Linea lopen is veel te ver. Ik besluit om twintig minuten eerder dan afgesproken naar de wasserette te gaan. Blijkt dat ze mijn was nu pas in de droogtrommel stoppen. Als ik na lang hangen en bladeren in damesblaadjes de was terugkrijg is het kwart voor drie. Dat is duidelijk. Ronda of zelfs maar gaan rijden wordt niks meer.
Naast mij op de parkeerplaats stopt een Engelse camper. Keith maakt foto’s van de tractor en is zichtbaar opgewonden. Hij klopt op de deur stelt zich voor en vraagt: “ Have you been in England?” Als ik bevestigend antwoord, roept hij iets naar zijn vrouw Chris. Zij komt met een Engels tijdschrift naar buiten. In Tractor & Machinery van januari 2008 staat een artikel over mij met de tractor en de wagen met de titel: Living The Dream. Ik mag het blad lenen om te lezen. Er zitten wat kleine onwaarheden in, hè Paul?? Ik kan me overigens die Nick Devonport niet meer voor de geest halen en ik heb er ook geen foto van hem. Toch vind ik het heel leuk om te lezen, wat hij schrijft. Voor de zekerheid maak ik ook foto’s van de pagina’s. Zo is het oponthoud bij de wasserette goed voor een aangename verrassing.
Na een uurtje komen Keith en Chris met blikjes bier aanzetten. Het wordt heel gezellig. Keith vertelt, dat hij enkele oude trekkers heeft waaronder Massey Fergusons en David Brown. Al sinds hij mijn artikel gelezen heeft, heeft hij het idee gekregen om zo ook te gaan reizen. De wagen bouwt hij zelf. Chris ziet dat helemaal zitten. Ze zijn allebei nog jong, net vijftig, en al “gepensioneerd”. Aan het einde van de avond, er is geen gebrek aan gesprekstof bij tractormensen, mag ik het tijdschrift houden als een cadeau. Thank you!
Het zwembad is gratis voor zestig plussers. Wij oudjes mogen in het instructiebad en dat is aan één kant net diep genoeg om te zwemmen. Natuurlijk zwem ik heel bedaard tussen de grijze en kale mensen door. Daar gaan spartelen als een jonge hond valt teveel op. Toch stapt de badmeester na driekwartier op mij af en zegt dat dit bad voor ouderen is. Beschaamd kijkend beloof ik het nooit meer te doen.
Buiten ga ik naar het internetcafé en dan naar de winkel. Hè, te weinig geld. Even pinnen. Dat kan ik maar beter hier niet doen, want dan trek ik Engelse ponden uit de muur. Wat nu? Naar een bank in La Linea lopen is veel te ver. Ik besluit om twintig minuten eerder dan afgesproken naar de wasserette te gaan. Blijkt dat ze mijn was nu pas in de droogtrommel stoppen. Als ik na lang hangen en bladeren in damesblaadjes de was terugkrijg is het kwart voor drie. Dat is duidelijk. Ronda of zelfs maar gaan rijden wordt niks meer.
Naast mij op de parkeerplaats stopt een Engelse camper. Keith maakt foto’s van de tractor en is zichtbaar opgewonden. Hij klopt op de deur stelt zich voor en vraagt: “ Have you been in England?” Als ik bevestigend antwoord, roept hij iets naar zijn vrouw Chris. Zij komt met een Engels tijdschrift naar buiten. In Tractor & Machinery van januari 2008 staat een artikel over mij met de tractor en de wagen met de titel: Living The Dream. Ik mag het blad lenen om te lezen. Er zitten wat kleine onwaarheden in, hè Paul?? Ik kan me overigens die Nick Devonport niet meer voor de geest halen en ik heb er ook geen foto van hem. Toch vind ik het heel leuk om te lezen, wat hij schrijft. Voor de zekerheid maak ik ook foto’s van de pagina’s. Zo is het oponthoud bij de wasserette goed voor een aangename verrassing.
Na een uurtje komen Keith en Chris met blikjes bier aanzetten. Het wordt heel gezellig. Keith vertelt, dat hij enkele oude trekkers heeft waaronder Massey Fergusons en David Brown. Al sinds hij mijn artikel gelezen heeft, heeft hij het idee gekregen om zo ook te gaan reizen. De wagen bouwt hij zelf. Chris ziet dat helemaal zitten. Ze zijn allebei nog jong, net vijftig, en al “gepensioneerd”. Aan het einde van de avond, er is geen gebrek aan gesprekstof bij tractormensen, mag ik het tijdschrift houden als een cadeau. Thank you!
-
16 Januari 2008 - 16:24
Theo:
Je wordt zo nog eens wereldberoemd!
Wat een leuke ontmoeting, Maarten -
16 Januari 2008 - 17:26
Jeannie:
mooie verhalen maarten,,,
ik heb vandaag de carnavalsslingers opgehangen,,t geet drop aa,,,
veel plezier verder,,, -
16 Januari 2008 - 19:22
Mercedita:
Hola Maarten,
Het gaat goed met je toch? Ik schrok al even en dacht dat je echt 60+ was, hihi.
Gisteren al die apekop en dierendag in januari, ik dacht even dat ik het niet goed las.....
Enne, ik kan het beamen; bij de "buuf" hangen de carnavalsslingers op, bij ons ook, gezellig in onze straat hé?
Fijn dat je weer zo voortvarend(euhm tractorend)onderweg bent. Geweldig mooi dat Sevilla. Ik was er nog nooit, mijn ouders al diverse keren dus de foto's herkende ik daardoor wel, erg mooi!!
Buen viaje y hasta luego señor Maarten,
Groetjes Mercedita -
16 Januari 2008 - 20:11
Yvonne:
Gaaf man! Te gek, super. 'T is me wat? Niet te geloven dat deze mensen jou in Spanje, in een wasserette nota bene tegen het lange lijf lopen.
Je inspireert blijkbaar velen, lieve schat.
Leuk, leuk, leuk.
Moest ik effe kwijt!
Dag liefie.....
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
