11 Febr. Martin Janssen en Fransen.
Door: Maarten
14 Februari 2008 | Spanje, Torrox
Martin werkt in de tuin van de bar. De Engelse bareigenaar Martin troont hem mee naar zijn landgenoot Maarten. Ingewikkeld hè? Martin, de tuinder, komt uit Gemert bij Eindhoven en samen met zijn vriendin Ingrid is hij toevallig twee jaar geleden verzeild geraakt in Nerja. Daar ligt dat ezelopvangcentrum ook. Martin is metaalbewerker van beroep en de laatste jaren was hij programmeur van machines, die geheel automatisch een werkstuk draaien en frezen. Van zijn moeder heeft hij de groene vingers en via een vriend Johan uit Friesland is hij hier als tuinier bezig. Zijn vriendin werkt in de horeca. Als je vraagt hoe hij er toe is gekomen uit Nederland te vertrekken, dan blijkt een oude fax van zijn vriendin de aanleiding te zijn. Werkend in Curaçao heeft zij ooit een fax naar haar ouders gestuurd met daarin de verklaring, dat ze niet in Nederland wilde blijven, als ze terugkomt. Jaren later komt die bewuste fax boven water en is aanleiding om te gaan fantaseren over het buitenland. Zo is het gekomen. Alles verkocht en vertrokken. Zo gemakkelijk is dat. De fax hangt nu ingelijst aan de muur.
Martin wil mij wel een tijdje op sleeptouw nemen om te helpen bij het snoeien en wat er nog meer te doen valt in het tuinieren. Hij overlegt met zijn compagnon en ik hoor nog van hem. Dat hoop ik van ganser harte. Hij is een geschikte peer. Logo …. ’n Brabander!
Nog iets dat misschien in Nederlandse gezinnen voor beroering kan zorgen is de volgende ontmoeting. Het zal vooral mannen aanspreken. Een Frans echtpaar van tweeënzeventig rijdt met hun vierwiel aangedreven truck en hun twee landschildpadden als huisdieren het terrein op. Ricard kocht het Italiaans vrachtwagentje om er zelf iets op te bouwen. Helene wist wel van zijn droom, maar was toch verrast, toen hij met zijn aanwinst achterom reed. Hij plaatste er een koelcel op, liet er ramen inzetten en begon aan de inrichting. Dat heeft hij heel praktisch gedaan en het geheel ziet er strak uit. Klaar om er Parijs-Dakar mee te rijden. Dit stukje originaliteit en huisvlijt is nu hun camper, waarmee ze al tot in Mauritanië zijn doorgedrongen. Ook een droom, maar wel verwezenlijkt. Zeg nu eerlijk, wie heeft dat niet ook wel eens gedroomd? Gewoon doen!
Martin sms-t dat hij me morgenvroeg komt ophalen. Ik kan mee een dagje werken. Leuk!
Hee! Het licht gaat ineens letterlijk uit in de wagen. Martin uit de bar heeft de oplossing. Vannacht kan ik de accu opladen bij hem. “Wat wil je daar voor hebben?” “Niks, kom maar een pilsje drinken!” Zo leer ik vier te gekke Engelsen kennen. Karl, die het hoogste woord heeft en zijn maatjes Deano, Steve en Dave. Dave werkt in een garage en wil wel uitzoeken wat het kost om de voorbanden te vernieuwen. Als mijn schoonmoeder dit hoorde zou ze zeggen: “Een vliegende kraai vangt wel eens wat.” Wie weet?
Martin wil mij wel een tijdje op sleeptouw nemen om te helpen bij het snoeien en wat er nog meer te doen valt in het tuinieren. Hij overlegt met zijn compagnon en ik hoor nog van hem. Dat hoop ik van ganser harte. Hij is een geschikte peer. Logo …. ’n Brabander!
Nog iets dat misschien in Nederlandse gezinnen voor beroering kan zorgen is de volgende ontmoeting. Het zal vooral mannen aanspreken. Een Frans echtpaar van tweeënzeventig rijdt met hun vierwiel aangedreven truck en hun twee landschildpadden als huisdieren het terrein op. Ricard kocht het Italiaans vrachtwagentje om er zelf iets op te bouwen. Helene wist wel van zijn droom, maar was toch verrast, toen hij met zijn aanwinst achterom reed. Hij plaatste er een koelcel op, liet er ramen inzetten en begon aan de inrichting. Dat heeft hij heel praktisch gedaan en het geheel ziet er strak uit. Klaar om er Parijs-Dakar mee te rijden. Dit stukje originaliteit en huisvlijt is nu hun camper, waarmee ze al tot in Mauritanië zijn doorgedrongen. Ook een droom, maar wel verwezenlijkt. Zeg nu eerlijk, wie heeft dat niet ook wel eens gedroomd? Gewoon doen!
Martin sms-t dat hij me morgenvroeg komt ophalen. Ik kan mee een dagje werken. Leuk!
Hee! Het licht gaat ineens letterlijk uit in de wagen. Martin uit de bar heeft de oplossing. Vannacht kan ik de accu opladen bij hem. “Wat wil je daar voor hebben?” “Niks, kom maar een pilsje drinken!” Zo leer ik vier te gekke Engelsen kennen. Karl, die het hoogste woord heeft en zijn maatjes Deano, Steve en Dave. Dave werkt in een garage en wil wel uitzoeken wat het kost om de voorbanden te vernieuwen. Als mijn schoonmoeder dit hoorde zou ze zeggen: “Een vliegende kraai vangt wel eens wat.” Wie weet?
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
