22 Febr. In de wacht.
Door: Maarten
24 Februari 2008 | Spanje, Torrox
Tot elf uur lig ik maar wat te stinken in bed. De storm van vannacht heeft me lang wakker gehouden. Met de erg vriendelijke buurman uit Wales wordt het toespoor van de vooras afgesteld. Een lekker vettig klusje, want alles zit onder. Dankzij een telefoontje met Marco Hendriks, de eigenaar van “mijn” tractor, wordt een doordraaiende fuseekogel toch onze wil opgelegd. Mijn broek is als onwasbaar meteen weggegooid. Mijn bovenstembeste Welshman nodigt uit voor de lunch en biedt aan om mij af te zetten bij het zwembad in Nerja, waar ze toch langskomen. Lastig; ik ben hun namen vergeten. Gelukkig komen ze maandag weer terug naar hier.
Om twee uur sta ik voor de gesloten, glazen schuifdeuren van een modern nieuw zwembad. Siësta tot vier uur. Dus wacht ik twee uur in een bar met koffie en nog eens koffie en nog eens. Om vijf uur hijs ik me moeizaam (No conditión.) op de kant en probeer de boiler leeg te douchen.
Nondeknetter, de bus vertrekt om twintig voor zeven, dus over ruim een uur! Wéér wachten in een bar. Ik ben benieuwd of ik kan slapen na deze cafeïnevergiftiging. Zo zijn zes uur van de dag gevuld om één uurtje te zwemmen; weinig efficiënt.
Om twee uur sta ik voor de gesloten, glazen schuifdeuren van een modern nieuw zwembad. Siësta tot vier uur. Dus wacht ik twee uur in een bar met koffie en nog eens koffie en nog eens. Om vijf uur hijs ik me moeizaam (No conditión.) op de kant en probeer de boiler leeg te douchen.
Nondeknetter, de bus vertrekt om twintig voor zeven, dus over ruim een uur! Wéér wachten in een bar. Ik ben benieuwd of ik kan slapen na deze cafeïnevergiftiging. Zo zijn zes uur van de dag gevuld om één uurtje te zwemmen; weinig efficiënt.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
