30 Juli. Laatste dag York
Door: Maarten
31 Juli 2007 | Verenigd Koninkrijk, York
Het was koud vannacht, acht graden! Ik stop mijn tweede dekbed ook in de hoes.
Tijdens het ontbijt schrik ik hevig van de klompen van John op de trap buiten. Hij dondert binnen en heeft haast. Zijn moeder ligt in het ziekenhuis, hij moet weg. Snel en dwingend tekent hij op de kaart cirkels om plekken, waar ik beslist heen moet. Vlug een foto maken van mij en de tractor. Dan zegt hij uit het niets:” Boney lad, wait a sec.” Zijn wijsvinger wijst bezwerend naar mij. Hij beent een beetje wijdbeens naar zijn camper en komt binnen een minuut weer terug. “Here, I have got a present for you.” Hij drukt mij een kleine zaklamp in de handen met de woorden: “So you can find your wagon back, if you are pissed.” Met een stevige handdruk en alle goede wensen stapt hij gehaast naar zijn camper. Even later is die plek leeg.
In Bisshopsthorpe staat een rode, oude Riley voor een huis. De eigenaar vertelt dat hij er rally’s mee rijdt in heel Europa. De bijrijder beschikt over dubbele klokken en tripmasters, want dit soort rally’s gaat om het vasthouden van een gemiddelde snelheid en kaartlezen. Dit kleine autootje is technisch 100% in orde.
Iets verderop staat het paleis van de aartsbisschop van Engeland. Er wordt op dit moment aan gewerkt en de aartsbisschop woont zolang in een vrijstaand huis er tegenover. Iemand zonder capsones.
Langs de oevers van de Ouse wandel ik in een uur naar York. Ik bestijg de vestingmuur en kuier op mijn ooie dooie om de stad heen. Het valt op hoe de Engelsen kleuren gebruiken. Blauw is duidelijk favoriet, maar ze vinden roze, diep rood, zacht groen, mint en geel ook geen probleem. Eerst vind ik het maar niks die softe kleurtjes, maar het heeft wat. Ik heb al enkele tinten waar ik me ook in kan vinden. Het spoorwegmuseum is van verre te zien, dat wil zeggen het reuzenrad. Het reuzenrad heeft niks van doen met treinen, maar het is de engelse manier van aandacht vestigen op het museum. Ik zou er een schoorsteen zetten waar voortdurend stoom uitkwam of wat denk je van een gillende stoomfluit? In dit museum ben ik moeiteloos twee en een half uur zoet. Dory denkt nu vast: “Gelukkig dat ik daar niet bij hoef te zijn.” Ik geniet van het gepolijste staal, dat liefde voor het vak uitstraalt. Ik heb bewondering voor de vormgeving, die niet alleen maar functioneel is. Ik verdiep me in de werking van de machines. Ik ben geboeid door de grandeur van die tijd, want eerste en tweede klas stelden nog iets voor. Ik heb respect voor de moed van de mens van die tijd, die met nog ongecontroleerde oerkrachten experimenteert. Ik dwaal zonder elektronische gids tussen de tonnen staal en voel me opperbest.
Weer buiten in de zon lokt de oude binnenstad. Mijn voeten zijn moe van de wandeling en het slenteren langs de treinen. Ik zoek de fontein en eet daar mijn meegenomen lunch. De thermometer aan een gebouw geeft 21 graden aan. De weersvoorspellingen blijven optimistisch voor de komende dagen. Ik besluit om terug te gaan naar de camping en in de zon te gaan zitten lezen.
Dat komt er niet van. Peter en Margaret nodigen mij uit voor een koud biertje bij hun caravan en daar blijf ik plakken. We vertellen honderduit, terwijl Margaret bier aansleept en hapjes klaarmaakt. Peter heeft een Cherokee jeep en die loopt op zonnebloemolie. Hij koopt het in de winkel in literflessen en betaalt zo geen belasting. De prijs van een liter zonnebloemolie is 55 pence en een liter diesel kost het dubbele. Als hij de wagen start ruik je de lucht van gebakken frites. Een uurtje later zien we aan het einde van de wei hazen. Nee, konijnen. Peter pakt zijn verrekijker; het zijn reeën! Muisstil houden we ze in de gaten. Ze lopen te grazen in een dalletje en soms zien we alleen de kop met oren en dan weer het hele lijf. Het zijn er drie.
Na de reeën nemen we een kijkje in mijn wagen en Margaret schrijft in het gastenboek. Peter wil niet. Hij heeft al te lang zitten drinken in de zon. Dat geldt overigens ook voor mij. Als de zon achter wolken schuilgaat koelt het fors af. Een goed moment om naar de wagen terug te gaan. Ik hobbel als een ontspoorde trein naar de overkant. De druk is van de ketel af. Ik stort om op het bed en slaap. Het is half acht.
Tijdens het ontbijt schrik ik hevig van de klompen van John op de trap buiten. Hij dondert binnen en heeft haast. Zijn moeder ligt in het ziekenhuis, hij moet weg. Snel en dwingend tekent hij op de kaart cirkels om plekken, waar ik beslist heen moet. Vlug een foto maken van mij en de tractor. Dan zegt hij uit het niets:” Boney lad, wait a sec.” Zijn wijsvinger wijst bezwerend naar mij. Hij beent een beetje wijdbeens naar zijn camper en komt binnen een minuut weer terug. “Here, I have got a present for you.” Hij drukt mij een kleine zaklamp in de handen met de woorden: “So you can find your wagon back, if you are pissed.” Met een stevige handdruk en alle goede wensen stapt hij gehaast naar zijn camper. Even later is die plek leeg.
In Bisshopsthorpe staat een rode, oude Riley voor een huis. De eigenaar vertelt dat hij er rally’s mee rijdt in heel Europa. De bijrijder beschikt over dubbele klokken en tripmasters, want dit soort rally’s gaat om het vasthouden van een gemiddelde snelheid en kaartlezen. Dit kleine autootje is technisch 100% in orde.
Iets verderop staat het paleis van de aartsbisschop van Engeland. Er wordt op dit moment aan gewerkt en de aartsbisschop woont zolang in een vrijstaand huis er tegenover. Iemand zonder capsones.
Langs de oevers van de Ouse wandel ik in een uur naar York. Ik bestijg de vestingmuur en kuier op mijn ooie dooie om de stad heen. Het valt op hoe de Engelsen kleuren gebruiken. Blauw is duidelijk favoriet, maar ze vinden roze, diep rood, zacht groen, mint en geel ook geen probleem. Eerst vind ik het maar niks die softe kleurtjes, maar het heeft wat. Ik heb al enkele tinten waar ik me ook in kan vinden. Het spoorwegmuseum is van verre te zien, dat wil zeggen het reuzenrad. Het reuzenrad heeft niks van doen met treinen, maar het is de engelse manier van aandacht vestigen op het museum. Ik zou er een schoorsteen zetten waar voortdurend stoom uitkwam of wat denk je van een gillende stoomfluit? In dit museum ben ik moeiteloos twee en een half uur zoet. Dory denkt nu vast: “Gelukkig dat ik daar niet bij hoef te zijn.” Ik geniet van het gepolijste staal, dat liefde voor het vak uitstraalt. Ik heb bewondering voor de vormgeving, die niet alleen maar functioneel is. Ik verdiep me in de werking van de machines. Ik ben geboeid door de grandeur van die tijd, want eerste en tweede klas stelden nog iets voor. Ik heb respect voor de moed van de mens van die tijd, die met nog ongecontroleerde oerkrachten experimenteert. Ik dwaal zonder elektronische gids tussen de tonnen staal en voel me opperbest.
Weer buiten in de zon lokt de oude binnenstad. Mijn voeten zijn moe van de wandeling en het slenteren langs de treinen. Ik zoek de fontein en eet daar mijn meegenomen lunch. De thermometer aan een gebouw geeft 21 graden aan. De weersvoorspellingen blijven optimistisch voor de komende dagen. Ik besluit om terug te gaan naar de camping en in de zon te gaan zitten lezen.
Dat komt er niet van. Peter en Margaret nodigen mij uit voor een koud biertje bij hun caravan en daar blijf ik plakken. We vertellen honderduit, terwijl Margaret bier aansleept en hapjes klaarmaakt. Peter heeft een Cherokee jeep en die loopt op zonnebloemolie. Hij koopt het in de winkel in literflessen en betaalt zo geen belasting. De prijs van een liter zonnebloemolie is 55 pence en een liter diesel kost het dubbele. Als hij de wagen start ruik je de lucht van gebakken frites. Een uurtje later zien we aan het einde van de wei hazen. Nee, konijnen. Peter pakt zijn verrekijker; het zijn reeën! Muisstil houden we ze in de gaten. Ze lopen te grazen in een dalletje en soms zien we alleen de kop met oren en dan weer het hele lijf. Het zijn er drie.
Na de reeën nemen we een kijkje in mijn wagen en Margaret schrijft in het gastenboek. Peter wil niet. Hij heeft al te lang zitten drinken in de zon. Dat geldt overigens ook voor mij. Als de zon achter wolken schuilgaat koelt het fors af. Een goed moment om naar de wagen terug te gaan. Ik hobbel als een ontspoorde trein naar de overkant. De druk is van de ketel af. Ik stort om op het bed en slaap. Het is half acht.
-
31 Juli 2007 - 12:34
Leon Speetjens:
Ha die Maarten,
dat gaat je goed af bij die linkse europeanen. Goed zo. Je bent los en de wereld ligt (links) aan je voeten.
Hou zee en rij niet in de plomp!
Leon uit de Provence. -
31 Juli 2007 - 13:36
Romy:
Hoi Maarten!
Iedere dag kijk ik uit naar post van jou! Nu is het dan eindelijk zover en zit achter (of voor) de pc je verhalen te lezen! Net als bij een spannende boek waar je al snel het gevoel krijgt midden in het verhaal te zitten!
Alles goed met je?!
De "overkant" oogt heel anders nu we jou niet meer al klussend de garage in en uit zien rennen! Je bent bijna een maand onderweg en ik ga nu pas echt beseffen dat het nog wel even kan duren voordat we weer face to face kunnen kletsen! En als we het toch over face hebben. Leuk om die big smile van je te zien op de foto's! En zou die lach een keer plaats willen maken voor een traan dan moet je maar denken dat je deze reis niet kunt maken zonder ook een keer jezelf te ontmoeten!
Hou je zintuigen op scherp en laat ons nog lang meereizen!!
Oh ja en Maarten, als je het gemakkelijker vindt om in het Engels te communiceren, laat het dan even weten!
No problem!!
xxx Romy Leon & Luc
-
31 Juli 2007 - 14:34
Peter En Ans:
Ha die Maarten,
Geweldig wat je schrijft, je hebt het verkeerde beroep gekozen: schrijver had je moeten worden, de teksten die je schrijft komen toch zeker wel in boekvorm uit.
Ik zou zeggen GASSEN maar, Mart en Marco zien er toch niets van.
Groeten uit de Meterik -
31 Juli 2007 - 18:18
Fam. Vrolijk:
Hey Maarten,
We lezen nog steeds met heel veel interesse jouw verhalen, dat je geweldig boeiend kunt schrijven weet je inmiddels wel. Dit weekend was er weer een Historisch festival voor motoren en tractoren in Panningen. Voor 't eerst wisten we zeker dat je niet op de koffie kwam. Wellicht halen we dat ooit weer in.
Veel lol, geluk en humor op je verdere reis en bedenk:"Wie schrijft, die blijft"
Groetjes, John, Nella, Noortje en Anne Vrolijk uit Panningen. -
31 Juli 2007 - 21:45
Ieke:
hey Maarten,
everything is allright with you!
Gelukkig weer hele verhalen van jou, het was maar stil daar aan de overkant.
Leuke verhalen, aardige mensen en wat heb je een leuke foto's geschoten in York. Die van jouzelf zijn ook bijzonder, wat een fantasie. Je kunt wel zien dat je in je element bent echt helemaal op dreef. Houen zo Maarten!
Ik zou wel een paar hele grote jerrycans aanschaffen als je het zo van die Schot hoorde....
zie je je al staan in the middle of nowhere?
Maarten enjoy yourself en we gaan de verhalen van Dory over Turkije binnenkort eens horen.
Mikol en Perry gaan morgenochtendvroeg naar Marmaris.
Veel groetjes van ons allen,
De Penninxjes
-
01 Augustus 2007 - 11:01
Sonja:
Hoi Maarten! Ik ben bezig met het maken van een fotoboek van mijn en onze Australische avonturen. Jij schrijft daarin: "Kijk je uit met oversteken?" Dit kan ik nu ook tegen jou zeggen! Eerst rechts kijken dan links en dan nogmaals rechts! Wij hadden natuurlijk wel het geluk om ook aan de "verkeerde kant" in de auto te zitten. Jij zit natuurlijk gewoon in het midden. Af en toe moet ik nu zelfs nog nadenken of ik wel goed zit op de weg, want ik wil soms liever links gaan rijden! Dat probleem ga jij ook krijgen, al kun je je dat nu nog niet voorstellen misschien. Wil je een fotoboek gaan maken, dan heb ik tzt nog wel een goede tip voor je!
Coona blijkt het tussen de schapen erg goed te doen. Ze heeft er aanleg voor.
-
01 Augustus 2007 - 11:21
Leon Smeets:
Hoi Maarten!
Je weet,ik ben niet zo'n schrijver, maar wil toch even zeggen dat ik het knap van je vindt! Je bent al aardig onderweg en het is leuk om je te volgen!
Tractor doet het goed he! Jammer dat ik het geluidje niet kan horen!
Maar Maarten,een combine bijhouden dat is natuurlijk weer een ander verhaal! Dat leg ik je nog wel eens uit als je weer in Oirsbeek bent!
Je bent in ieder geval al verder dan Vaals dus ik kan je niet meer tegenkomen! Grapje!
He'lange',ik ga je hangen en niet beroemder worden dan de koningin daar he!!
Leon -
02 Augustus 2007 - 08:09
Jan R.:
Hoi Maarten,
Probeer mij een beetje in te lezen na enkele weken vakantie, voorlopig met beperkingen tot de foto's, de vele verhalen een andere keer.
Je tuft al lekker zo te zien en het gaatje goed!
Mooi!
Gaat het nog hogerop of ga je de zon op zoeken in het zuiden?
Achteruitrijden is moeilijker...zeggen ze!
Groetjes Jan.
-
02 Augustus 2007 - 15:14
Laura Offermanns:
Hoi Maarten,
Ik ben niet zo'n hele trouwe lezer van je berichten, maar ik heb er vandaag enkele gelezen. Heerlijk zoals je schrijft en vooral hoe je geniet van alle kleine dingen die je tegenkomt. Je zou zo een boek kunnen uitgeven als het jaar om is denk ik. Wij gaan zelf zaterdag met vakantie naar Noorwegen, wellicht dat we je daar zien?
Hou je taai en geniet ervan!!
groetjes, Laura -
02 Augustus 2007 - 15:51
Lex:
Hele mooie foto's zitten erbij !!! We volgen je steeds en verheugen ons op nieuwe foto's/verhalen. We verwachten wel een foto waarop je gekleed bent in een kilt. Veel schots plezier. -
03 Augustus 2007 - 11:03
Henk En Rita:
Hoi Maarten,
Je kent ons niet, maar wij kennen jou inmiddels een beetje. Tijdens de vakantie in Turkije zijn we veel opgetrokken met Dory. We hebben goed op haar gepast. Samen een overboeking hebben schept een band. Dory vertelde ons uiteraard over jouw reis. Petje af hoor! Voor jullie allebei. Uiteraard zijn we toen we thuiskwamen meteen op de site gaan kijken. Voordat alles gelezen was (en de was en strijk gedaan) gingen er een paar dagen overheen. We wensen je verder een hele plezierige reis en blijven je volgen. Groeten uit Grootebroek (N-H) en bedankt voor het uitlenen van je vrouw. We hebben van haar genoten. -
05 Augustus 2007 - 08:53
Hester:
Hallo Maarten, Wat een mooie verhalen heb je geschreven het is erg leuk te lezen waar je bent geweest,en de prachtige foto s die je steeds maakt.ik geniet er iedere keer weer van.Ik hoop dat je nog meer veilige km.(uurtjes)maakt met de Traktor en de pipowagen en het allerbeste en misschien zien we nog eens op Camping Elizabethhoeve.
Groetjes Hester en Hans Kardux -
06 Augustus 2007 - 10:36
Derek & Lois & Bruce:
Hi, Maarten,
It was great to meet you on the walk last week and hear about your travels. Hope all is going well for you and that the weather stays fine and warm. We'll keep watching your web site even thought we cannot understand the Dutch language!
Have a great trip.
Derek & Lois. -
07 Augustus 2007 - 17:45
Dymphy:
Hoi Maarten, wij zijn weer terug van weggeweest.We hebben veel aan je gedacht, zo van waar zou hij zijn en wat heeft hij allemaal weer beleefd.Een leuke anekdote in onze vakantie is dat jouw zoon, Lex dus, ons is komen opzoeken. Niet zo maar, nee,even op de motor naar de Cote d,Azur. Daar had hij zin in, dus ga je zo maar even 1200 km krom op een race-motor zitten. Hij is echt een kind van zijn vader, wat een verhalen verteller en een avonturier.
Wij hebben 3 hele gezellige dagen met hem
gehad!
We hebben ook nog mensen daar ontmoet die
ons wisten te vertellen dat er een Limburger is die met een tractor een Europa-reis aan het maken is. Die dit op t.v. en krant gezien en gelezen hadden. Je bent dus echt al "beroemd".
We lezen weer vol enthousiasme jouw verhalen, dus laat maar komen.
Liefs van Dymphy
Dory, ook de groetjes van ons! -
08 Augustus 2007 - 07:21
Sander En Ramona:
Hoi ome Maarten,
Jeminiee wat een leuke verhalen!!
We zijn blij dat je het zo goed naar je zin hebt daar!! Erg leuke foto's!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
