22 Apr. Ptuj.
Door: Maarten
23 April 2008 | Slovenië, Ptuj
Om acht uur staat “Der Rudie” buiten op mij te wachten met gevulde broodjes. Binnen krijg ik er nog koffie bij. Hij is weer even gek als gisterenavond, met kleine belangrijke verschillen: Hij heeft nu slechts één Schnapps op en een chauffeur bij zich. Het is een prachtige man met veel humor.
Dan moet ik me haasten om nog vóór negen uur in Slov. Konjice te zijn. Daar wacht Ferdinand op mij. Gisterenavond heeft hij in Engels met mij gesproken en me uitgenodigd voor koffie in dit stadje. Net op tijd rol ik de parkeerplaats op. Hij vroeg zich al af waar ik bleef. Zijn zoon Dan met vriend Slano zijn ook van de partij. Op een terras wordt gekletst en wat gedronken. Aansluitend worden foto’s genomen vóór ze weer aan het werk moeten.
Het landschap verandert van bergachtig naar heuvelachtig met heel wijde, vlakke dalen, waar de riviertjes naar hartelust meanderen. Daar is de ooievaar thuis.
Statenberg is een heel oud en vervallen klooster, waarvan de muren o-benen hebben en de ruiten op Emmenthaler lijken. De eigenaresse vertelt, dat ze het verkoopt. De koop is al bijna rond. Ze zal er met haar familie uittrekken op 1 september. Het wordt door een projectmakelaar opgekocht en in oude glorie hersteld met een nieuwe functie.
Ptujska Gora moet een erg mooi plekje zijn, maar op het ogenblik dat ik zoek naar een parkeerplaats begint het te hozen.
Ik rijd door naar Ptuj. De camping is pas opgeknapt en ik tref er twee Hollandse meiden, Corrie en Aagje, van rond de zestig, waarmee ik het al gauw goed kan vinden. Vandaag wordt gewassen; mezelf (beuh!), de kleren en het beddengoed. Dit laatste beweegt al, ook als ik er niet in lig. Een veeg teken!
Ik raak met een vraag verzeild bij de twee Rotterdamse dames. Nou, ze stellen niet teleur, want de gehoopte Rotterdamse humor komt al gauw om de hoek kijken. Het is instant gezellig en we discussiëren over het onderwijs, salarissen, politiek en Slovenië. Om half één is het sluitingstijd bij Café Rotjeknor.
“Welterusten en tot morgen!”
Dan moet ik me haasten om nog vóór negen uur in Slov. Konjice te zijn. Daar wacht Ferdinand op mij. Gisterenavond heeft hij in Engels met mij gesproken en me uitgenodigd voor koffie in dit stadje. Net op tijd rol ik de parkeerplaats op. Hij vroeg zich al af waar ik bleef. Zijn zoon Dan met vriend Slano zijn ook van de partij. Op een terras wordt gekletst en wat gedronken. Aansluitend worden foto’s genomen vóór ze weer aan het werk moeten.
Het landschap verandert van bergachtig naar heuvelachtig met heel wijde, vlakke dalen, waar de riviertjes naar hartelust meanderen. Daar is de ooievaar thuis.
Statenberg is een heel oud en vervallen klooster, waarvan de muren o-benen hebben en de ruiten op Emmenthaler lijken. De eigenaresse vertelt, dat ze het verkoopt. De koop is al bijna rond. Ze zal er met haar familie uittrekken op 1 september. Het wordt door een projectmakelaar opgekocht en in oude glorie hersteld met een nieuwe functie.
Ptujska Gora moet een erg mooi plekje zijn, maar op het ogenblik dat ik zoek naar een parkeerplaats begint het te hozen.
Ik rijd door naar Ptuj. De camping is pas opgeknapt en ik tref er twee Hollandse meiden, Corrie en Aagje, van rond de zestig, waarmee ik het al gauw goed kan vinden. Vandaag wordt gewassen; mezelf (beuh!), de kleren en het beddengoed. Dit laatste beweegt al, ook als ik er niet in lig. Een veeg teken!
Ik raak met een vraag verzeild bij de twee Rotterdamse dames. Nou, ze stellen niet teleur, want de gehoopte Rotterdamse humor komt al gauw om de hoek kijken. Het is instant gezellig en we discussiëren over het onderwijs, salarissen, politiek en Slovenië. Om half één is het sluitingstijd bij Café Rotjeknor.
“Welterusten en tot morgen!”
-
29 April 2008 - 22:36
Jo Janssen:
Vandaag (30-04) heb ik van een Sloveense vriend gehoord dat er een paar dagen geleden een "Hollander met tractor" riching Ptuj ging. Je bent langs "Statenberg" gekomen, vlak langs de plek (500 meter) waar ik op dit ogenblik ben.
Ik wens je veel genot tijdens deze zeer bijzondere rit, dit doe je maar één keer in je leven! Petje af, ook voor vrouw en kinderen.
Lep pozdrav,
Jo Janssen -
25 Mei 2008 - 22:52
Cori En Aaagje:
hoi hoi kerel, Nu we weer thuis zijn, kunnen we eindelijk je verhalen lezen. Man, man,wat heb jij veel gezien en beleefd, daar heb je voor de rest van je leven fijne en waardevolle herinneringen aan.
Wij hebben ook een paar fijne weken beleefd in Slovenië en Kroatië.
Nadat wij vanuit Ptuj richting Ljubljana reden, kregen we kort voor L. autopech. De benzinepomp werkte niet meer mee. We hebben L. met de fiets bezocht en de auto is bij de Mazda dealer weer gemaakt. Kort door de bocht, maar het wordt een te lang verhaal om het een beetje smeuïg weer te geven.
Je laat je fantasie maar werken.
Je bent bij ons nog vaak onderwerp van gesprek geweest en het was leuk om een klein stukje deelgenoot te zijn geweest van je avonturen.
lieve groeten, Aagje en Cori
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
