2 Nov. Fonnie jarig.
Door: Maarten
03 November 2007 | Frankrijk, Parijs
Hee! Ik ben vóór de wekker wakker. Da’s lekker. Nu hoeven Léon en Mieke eens niet tegen mijn verslapen kop aan te kijken.
Mijn eerste gedachte gaat naar Fonnie. Ze is vandaag drieëntwintig lentes. Herfst’s is eigenlijk beter. Meidje, proficiat vanuit Frankrijk. Een dikke zoen en een heel stevige knuffel. Ik denk vandaag met plezier aan 23 jaar ondeugende streken en lieve, ontroerende momenten.
Samen ontbijten en dan gaan de mannen stronken van wijnranken halen in een veld. Het wordt twee keer rijden met een vol aanhangwagentje. Een goede vangst. Het gaat allemaal op een hoop, klaar voor de kachel. De oude, tanige, verweerde stronken hebben zulke krachtige uitstraling, dat het haast onbetamelijk is om ze op te stoken. Mieke neemt de auto van ons over om te gaan stadten.
Léon vertint de kabeltjes en ik boor een gat in het dashboard voor een nieuwe schakelaar voor het licht. De oude schakelaar, die mij in Parijs een rotstreek leverde, heb ik teruggeplaatst om het grote gat voor de show dicht te maken. Zo zijn wij al keutelend en keuvelend een poos bezig. De tractor wordt doorgesmeerd en alle olie gecontroleerd. Hij gaat zonder problemen door onze APK.
Ongewoon, als je door de tuin loopt. Je ziet vijgen, amandelen en olijven zo aan de bomen groeien. Er zitten hier olijfboomstronken in de grond met een doorsnee van zestig centimeter. Die zijn vierhonderdvijftig jaar oud. De “nieuwe” loten, die daaruit zijn gegroeid, zijn nu vijftig jaar oud. Wat een verhaal, je staat erbij en kijkt ernaar. Ongelooflijk!
We eten dwars-door-de-tuin-soep met balletjes. Het goede leven in Frankrijk! Soep, zon, een terras en goed gezelschap. Léon duikt niet veel later achter zijn computerkrant en ik haal de droge was van de lijn om te strijken. Als Mieke terugkomt, grijpt ze naar het fototoestel. De waarschuwing van Léon komt te laat. “Betrapt met het strijkijzer, Maarten! Als Dory dat ziet, kom je in de problemen;” bezweert Léon. Mieke vraagt of ik thuis ook strijk. Ik lieg.
Mieke is een keukenprinses. Ik ben smoor op haar, want zoals het spreekwoord zegt: Liefde gaat door de maag. Zelfs de Hollandse pot van aardappeltjes, prinsessenboontjes en gestoofd vlees heeft iets Mediterraans. Hier gaat het Franse gebruik van aperitiefjes, kaasplank, fruit en digestiefjes niet aan voorbij. Ik raak verslingerd aan de vele alcoholische versnaperingen. Met veel bravoure en weinig kennis bekijk ik kleuren, snuffel aan elk glas, speel met de slok in de mond en geef voor de zekerheid als laatste commentaar. Ik hoor steeds beter de stem van de wijn, die roept:” Méér, méér!” Mieke heeft dat als eerste begrepen. Ze laat mij proeven en ruiken aan een eigen brouwsel van kersen, 45% medicinale alcohol, cognac, whisky, campari en marsepein. Léon, die in het verleden nog bij DSM heeft gewerkt, voegt als volleerd alchemist een Gentiaandrankje toe als byte tegen het hoge suikergehalte. Vraag me niet wat dit allemaal betekent; ik proef alleen maar!
Mijn eerste gedachte gaat naar Fonnie. Ze is vandaag drieëntwintig lentes. Herfst’s is eigenlijk beter. Meidje, proficiat vanuit Frankrijk. Een dikke zoen en een heel stevige knuffel. Ik denk vandaag met plezier aan 23 jaar ondeugende streken en lieve, ontroerende momenten.
Samen ontbijten en dan gaan de mannen stronken van wijnranken halen in een veld. Het wordt twee keer rijden met een vol aanhangwagentje. Een goede vangst. Het gaat allemaal op een hoop, klaar voor de kachel. De oude, tanige, verweerde stronken hebben zulke krachtige uitstraling, dat het haast onbetamelijk is om ze op te stoken. Mieke neemt de auto van ons over om te gaan stadten.
Léon vertint de kabeltjes en ik boor een gat in het dashboard voor een nieuwe schakelaar voor het licht. De oude schakelaar, die mij in Parijs een rotstreek leverde, heb ik teruggeplaatst om het grote gat voor de show dicht te maken. Zo zijn wij al keutelend en keuvelend een poos bezig. De tractor wordt doorgesmeerd en alle olie gecontroleerd. Hij gaat zonder problemen door onze APK.
Ongewoon, als je door de tuin loopt. Je ziet vijgen, amandelen en olijven zo aan de bomen groeien. Er zitten hier olijfboomstronken in de grond met een doorsnee van zestig centimeter. Die zijn vierhonderdvijftig jaar oud. De “nieuwe” loten, die daaruit zijn gegroeid, zijn nu vijftig jaar oud. Wat een verhaal, je staat erbij en kijkt ernaar. Ongelooflijk!
We eten dwars-door-de-tuin-soep met balletjes. Het goede leven in Frankrijk! Soep, zon, een terras en goed gezelschap. Léon duikt niet veel later achter zijn computerkrant en ik haal de droge was van de lijn om te strijken. Als Mieke terugkomt, grijpt ze naar het fototoestel. De waarschuwing van Léon komt te laat. “Betrapt met het strijkijzer, Maarten! Als Dory dat ziet, kom je in de problemen;” bezweert Léon. Mieke vraagt of ik thuis ook strijk. Ik lieg.
Mieke is een keukenprinses. Ik ben smoor op haar, want zoals het spreekwoord zegt: Liefde gaat door de maag. Zelfs de Hollandse pot van aardappeltjes, prinsessenboontjes en gestoofd vlees heeft iets Mediterraans. Hier gaat het Franse gebruik van aperitiefjes, kaasplank, fruit en digestiefjes niet aan voorbij. Ik raak verslingerd aan de vele alcoholische versnaperingen. Met veel bravoure en weinig kennis bekijk ik kleuren, snuffel aan elk glas, speel met de slok in de mond en geef voor de zekerheid als laatste commentaar. Ik hoor steeds beter de stem van de wijn, die roept:” Méér, méér!” Mieke heeft dat als eerste begrepen. Ze laat mij proeven en ruiken aan een eigen brouwsel van kersen, 45% medicinale alcohol, cognac, whisky, campari en marsepein. Léon, die in het verleden nog bij DSM heeft gewerkt, voegt als volleerd alchemist een Gentiaandrankje toe als byte tegen het hoge suikergehalte. Vraag me niet wat dit allemaal betekent; ik proef alleen maar!
-
03 November 2007 - 09:05
Jeannie:
o jee dory,,je hoort het,,,als die thuis komt,,kan die alleen maar meer,,,meer zeggen,,,op alcoholgebied dan,,,whahaha,,
in het hoekje (bij jullie thuis) komt een grote bar te staan,,DE MEERHOEK,,,
gefeliciteerd fonnie,,
heerlijk je verhaaltjes maarten,,,,
ga door,,,en heel veel plezier,,
dikke kuss en knufff,,
-
04 November 2007 - 11:10
Mr Plod ( England ):
Hello, Pluto, I am still trying to follow your progress, but I see you did not go down into Spain?. I still cannot read your reports because I cannot get them translated, but maybe one day, who knows, in the meantime, keep traveling. Mr. Plod -
04 November 2007 - 13:00
Fonnie C:
Hallo Maarten.
Nou zo te lezen gaat t je goed. Leven als een God in Frankrijk geloof ik. Gisteravond een groot 'Braziliaans'
feest gehad vanweg t feit dat Helena donderdag weer terug naar Sao Paulo gaat. Met veel gemengde gevoelens loopt ze hier nu rond, gelukkig dat ze terug naar huis mag maar verdrietig dat ze hier alles moet achterlaten. Jou zoon was ook nog hier met zijn nieuwe slag- schip. Samen met Peter is hij de braziliaanse loge's gaan halen die maar eerst niet wilden instappen want: "that is not Peter's car ".
Nou het alcohol percentage mocht er hier ook wel zijn na vele caiperinha's en de nodige pilsjes, wijntjes, portjes enz is de groep vertrokken naar Sittard om het feest af te sluiten. Jij zou het leuk gevonden hebben samen met ons allen te vieren. Maar ja je kunt niet alles hebben.
Nou veel plezier nog daar en we schrijven nog wel.
Groetjes Fonnie.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
