18 Mrt. Oplazeren!!!
Door: Maarten
20 Maart 2008 | Italië, Strettoia
Levanto wordt verkend. Het nieuwe gedeelte heeft de winkels en een hoofdstraat met arcade van bomen. Het oude stadje heeft de steile paden en hoekjes en gaatjes. Overal lopen mensen professioneel geschoeid met kaarten in de hand. De streek is bij uitstek hiervoor geschikt. Morgen ga ik met de trein een stukje zuidelijker en wandel terug. Als ik uit de supermarkt kom met twee zware tassen met liters melk en sinaasappelsap, rijdt er een politieauto voorbij. Ik denk nog:”Als die mij maar niet een prent gegeven hebben.” Ja hoor. ’t Rose papiertje wappert van verre zichtbaar onder de ruitenwisser. Vijfendertig euri voor de kat z’n …… Niet getreurd, ik ga dadelijk mijn verhaal doen bij het bureau en misschien scheurt daar iemand dat lelijke papiertje wel kapot. Ik heb een goed verhaal, vind ik zelf. Dan stopt een politieauto en een zekere meneer Mussolini stapt op mij af en blaft:”Waarom ik drie plaatsen inneem en niet betaal?” Ik start in mijn beste Italiaans, maar hij wimpelt de poging weg en zegt:”Start de tractor en verdwijn!” Ik probeer in ’t Engels, maar hij commandeert:”Parlare Italiano!” Ik vraag waar ik dan wél mag staan, maar daarop krijg ik het antwoord:” That is your problem.” Tja, wat moet ik nou? Hij maakt wel heel duidelijk, dat ik moet oplazeren. Een half uur later ben ik weg. Shit! Ik kreeg geen kans. Het BM-etje roffelt door dezelfde uitdagende, opwindende bergen als gisteren. Het kan mij nu niet opvrolijken. Ik knotter nog harder dan de BM. Alle frustraties moeten eruit. Na een uurtje stoom afblazen tegen een onzichtbare agent ben ik weer boven Jan. De Cinque Terre ligt achter mij. Het stuur gaat richting Florence. Als ik langs het plaatsje San Lazzaro kom, kan ik weer lachen. Vandaag was het eerst oplazeren!!! Straks na het eten wordt de Heilige Lazerus mijn beste vriend tot ik vanavond omlazer.
De zoektocht naar een overnachtingsplek verloopt stroef, omdat ik in Carrara door een gigantisch industriegebied rijd, waar marmer en graniet vandaan komen en verwerkt worden. De omgeving slaat witgrijs uit van het fijne stof. Daaraan vastgegroeid zit de stad Massa, een toepasselijke naam voor zo’n grote stad.
Als ik niet gauw een dorpje vind, wordt het te donker om iets te onderscheiden in het licht van de gloeilampen uit de vorige eeuw. Bij een sportveld in Strettoia naast een steenhouwerij (Marmer, wat anders?) mag ik vannacht op de parkeerplaats blijven staan. Toestemming hiervoor krijg ik van de gemeenteambtenaar Luigi Belli. Hij houdt toezicht bij de voetbaltrainingen. Zijn Engels maakt een prettig gesprek mogelijk. Oorspronkelijk komt Luigi van Sicilië. President Berlosconi belooft nu in de verkiezingstijd, dat hij een brug zal laten bouwen naar Sicilië. Grote verkiezingsbeloftes.
Een drankje van Luigi sla ik niet af. Hollander zijnde wordt vragend geopperd:” Una birra?” Ze associëren Hollanders met Heineken. “Nee, liever iets speciaal Italiaans.” Ik proef voor het eerst een Samboca Molinari en dat bevalt. Als m’n zakflacon Pastis op is, stap ik over op Samboca. Als Luigi hoort, dat ik naar Florence ga, schrijft hij twee gerechten op, die ik zeker moet proeven: Papacompomodoro en Ribollita. Dat zal ik onthouden.
Nu ga ik de Pastis opmaken met mijn vriend de Heilige Lazerus.
De zoektocht naar een overnachtingsplek verloopt stroef, omdat ik in Carrara door een gigantisch industriegebied rijd, waar marmer en graniet vandaan komen en verwerkt worden. De omgeving slaat witgrijs uit van het fijne stof. Daaraan vastgegroeid zit de stad Massa, een toepasselijke naam voor zo’n grote stad.
Als ik niet gauw een dorpje vind, wordt het te donker om iets te onderscheiden in het licht van de gloeilampen uit de vorige eeuw. Bij een sportveld in Strettoia naast een steenhouwerij (Marmer, wat anders?) mag ik vannacht op de parkeerplaats blijven staan. Toestemming hiervoor krijg ik van de gemeenteambtenaar Luigi Belli. Hij houdt toezicht bij de voetbaltrainingen. Zijn Engels maakt een prettig gesprek mogelijk. Oorspronkelijk komt Luigi van Sicilië. President Berlosconi belooft nu in de verkiezingstijd, dat hij een brug zal laten bouwen naar Sicilië. Grote verkiezingsbeloftes.
Een drankje van Luigi sla ik niet af. Hollander zijnde wordt vragend geopperd:” Una birra?” Ze associëren Hollanders met Heineken. “Nee, liever iets speciaal Italiaans.” Ik proef voor het eerst een Samboca Molinari en dat bevalt. Als m’n zakflacon Pastis op is, stap ik over op Samboca. Als Luigi hoort, dat ik naar Florence ga, schrijft hij twee gerechten op, die ik zeker moet proeven: Papacompomodoro en Ribollita. Dat zal ik onthouden.
Nu ga ik de Pastis opmaken met mijn vriend de Heilige Lazerus.
-
20 Maart 2008 - 22:50
Jansleutels:
gelukkig dat er ook nog behulpzame mensen zijn zoals luigi in plaats van lastige en norse agenten dien niet propageren de politie is.............
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
