13 Apr. Lido di Jesolo.
Door: Maarten
14 April 2008 | Italië, Lido di Jesolo
De dag begint oer Hollands met een temperatuur van 10 graden en een stevig windje. Dat laat mijn benen en voeten, die op de tocht zitten, heel langzaam steenkoud worden. Zo langzaam dat het goed te verdragen is. Net zoiets als de kikker in het water, dat aan de kook gebracht wordt. Het landschap is al even Hollands. De Po delta is vlak als een braadslee en dooraderd met vele zijstromen en kanalen. De weg kan er alleen met een klimmetje en een brug overheen. Heel bijzonder is dat tot vlak voor Venetië de handgas er 105 km niet af is geweest. Alle drie de verkeerslichten stonden op deze zondag op groen en voor de rest is het snoerstrak rechtdoor en om alle dorpen en steden heen. Mestre de stad aan de kust waar je naar Venetië kunt, wordt snel doorkruist en dan kan de handgas er weer veertig km aan één stuk op.
In Lido di Jesolo sta ik dankzij Jan Sevink uit Assisië weer op een ACSI-camping voor een zéér gematigd prijsje. Overigens Jan; de prachtige, grijszwarte, deftige kraai die wij zagen, zag ik in het Natuurhistorisch museum van San Marino. Hij heet Corvus corone cornix. In goed Engels; the hooded crow. Een Nederlandse naam heeft ie niet, want hij komt in ons landje niet voor. Zijn verspreidingsgebied is Scandinavië, oost en zuidoost Europa.
Ik moet even tussendoor Jurrie Eisinga uit Oxford bedanken voor het boek met puike wegenkaarten van Noord Italië.
Er is mij vaak gevraagd naar de verschillen tussen mensen uit verschillende landen. Eerst en vooral dit: je kunt een man en vrouw niet met elkaar vergelijken, want ze zijn zeer verschillend maar ook allebei mooi en bijzonder op hun eigen manier. Dit geldt ook voor een vergelijking tussen landen. Mijn voorkeur ga ik hier niet uiteenzetten. Wat ik hier wel kwijt wil is het volgende. Gooi alle vooroordelen maar op een hoop, daar klopt niets van. Zoals daar zijn: de Engelsen met de stif upperlip, de gierige Schotten, de domme Belgen, de arrogante Fransen; allemaal onzin. Ik zal vertellen, wat ik wel ervaren heb. Zeer beleefde, humoristische, vriendelijke Engelsen; open, behulpzame, vrijgevige Schotten; slimme, lieve, gevoelige Belgen; enthousiaste, goedlachse, nieuwsgierige Fransen; te gekke, open, bezorgde Nederlanders; attente, behulpzame Portugezen; open, gastvrije Spanjaarden; dolenthousiaste Italianen; kritische Amerikanen; en dat blijft bij mij hangen. Natuurlijk ben ik wel eens teleurgesteld door mensen (Guardia Civil), maar dat is geen volkseigenschap. Wat ik wel heel vervelend vind, is de dieselprijs in Italië. Het is de hoogste van Europa en daar erger ik mij mateloos aan.
In Lido di Jesolo sta ik dankzij Jan Sevink uit Assisië weer op een ACSI-camping voor een zéér gematigd prijsje. Overigens Jan; de prachtige, grijszwarte, deftige kraai die wij zagen, zag ik in het Natuurhistorisch museum van San Marino. Hij heet Corvus corone cornix. In goed Engels; the hooded crow. Een Nederlandse naam heeft ie niet, want hij komt in ons landje niet voor. Zijn verspreidingsgebied is Scandinavië, oost en zuidoost Europa.
Ik moet even tussendoor Jurrie Eisinga uit Oxford bedanken voor het boek met puike wegenkaarten van Noord Italië.
Er is mij vaak gevraagd naar de verschillen tussen mensen uit verschillende landen. Eerst en vooral dit: je kunt een man en vrouw niet met elkaar vergelijken, want ze zijn zeer verschillend maar ook allebei mooi en bijzonder op hun eigen manier. Dit geldt ook voor een vergelijking tussen landen. Mijn voorkeur ga ik hier niet uiteenzetten. Wat ik hier wel kwijt wil is het volgende. Gooi alle vooroordelen maar op een hoop, daar klopt niets van. Zoals daar zijn: de Engelsen met de stif upperlip, de gierige Schotten, de domme Belgen, de arrogante Fransen; allemaal onzin. Ik zal vertellen, wat ik wel ervaren heb. Zeer beleefde, humoristische, vriendelijke Engelsen; open, behulpzame, vrijgevige Schotten; slimme, lieve, gevoelige Belgen; enthousiaste, goedlachse, nieuwsgierige Fransen; te gekke, open, bezorgde Nederlanders; attente, behulpzame Portugezen; open, gastvrije Spanjaarden; dolenthousiaste Italianen; kritische Amerikanen; en dat blijft bij mij hangen. Natuurlijk ben ik wel eens teleurgesteld door mensen (Guardia Civil), maar dat is geen volkseigenschap. Wat ik wel heel vervelend vind, is de dieselprijs in Italië. Het is de hoogste van Europa en daar erger ik mij mateloos aan.
-
15 April 2008 - 07:54
Leon:
Ha die Maarten,
goed jouw mensenfilosofietje! Darmee tref je een kern in alle vergelijkingen van "cultuur". Want gewoonten zijn vaak verschillend maar het karakter-element dat de persoon uniek maakt is natuurlijk in elke cultuur HET verschil. Zelfs bij moslims.... en K-marokkanen, toch? Laat Rita en Geert dat maar niet horen: ze zijn fout, slecht, verkeerd en dus .... eruit! Dat is dus heel andere koek.
Wij wonen nu al 12 jaar in de Provence en weten dat de verschillen in CULTUUR erg groot zijn met Nederland, want als je hier het dagelijkse leven deelt dan kom je er diepgaand achter. Maar ja, hollanders en Limburgers dat is ook zoiets. Wij woonden heel lang buiten het limburgse en werkten dus bij/met de "huilanders" en dat was ook "effe angesj".
Het is goed dat je je niet tot karikaturen laat verleiden, bravo. En dat je komt tot de conclusie dat er "overal goede/aardige en minder aardige mensen zijn is dat waarom het echt gaat en waardoor elk vooroordeel ook onzinnig is. Zoek dus het goede en... bekkeer het slechte. Jij deed dat met een uitzonderlijke reismethode en anderen doen dat met muziek, kunst en sport (ai, OS2008!!!).
Ga dus zo voort over S'Heren wegen en blijf het zo zien. Ook als je terugkeert in het multiculti Nederland, waar men dit dreigt te vergeten.
Er wacht je dus veel werk kerel.
Wees voorzichtig en blijf blij.
Groetjes van ons,
Leon (en Mieke die nog steeds amerikaans kookt!)
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
