3 Mei. Thermaal bad.
Door: Maarten
05 Mei 2008 | Hongarije, Szentendre
Naast mij bivakkeren twee Hongaarse stellen in koepeltentjes. Ze hebben lol van de vroege morgen tot de late avond. Baardmans stapt op zeker moment op mij af, terwijl de rest zenuwachtig lacht om zijn vermetelheid. Met één duim omhoog en met de andere hand wijzend naar mijn wagen toont hij zijn waardering. Van zijn langzaam en duidelijk Hongaars praten word ik niet wijzer, maar ik begrijp wel dat hij nieuwsgierig is. Zijn pretoogjes tussen de vele lachrimpeltjes verraden zijn oprechte vriendelijkheid. Van mij mag hij ook naar binnen. Hij roept iets met camera erin naar zijn kompanen. Een oude VHScamera wordt hem overhandigd en dolblij filmt hij mij en de wagen. Later begrijp ik, dat ze de eerste mei en een extra verlofdag hebben aangegrepen om er een langweekend lekker tussenuit te gaan.
Gisterenavond laat sprak mij Nikolaus M zu Schwabedisseng aan. Deze Duitse buschauffeur wilde het hoe en waarom van mijn reis weten. Dat gesprek krijgt vandaag zijn vervolg, we gaan naar het grootste thermaal bad van Budapest: Széchenyl. Eerst moet Nikolaus nog een zwembroek en badhanddoek kopen. Bij de zigeunerin wil hij niet over de prijs onderhandelen, dat vindt hij niks. Nikolaus is hier met een buslading universiteitstudenten, die op de camping in huisjes slapen en onder begeleiding van drie profs de stad bezoeken. Het water in het buitenbad is maar ruim veertig graden. “Máár veertig graden?” Ja, want het komt ruim zeventig graden heet uit de grond en dat is een beetje teveel voor ons roze velletje. De mensen dobberen maar wat, zitten te kletsen op de treden van het bad of spelen in het water een partijtje schaak. De sfeer is zeer relaxed. Wij doen ook niet anders dan wat dobberen en vertellen. Nikolaus komt uit een gezin van tien kinderen met weinig tijd en aandacht voor hen. Dat heeft volgens hem tot gevolg, dat hij al vroeg leerde om de weg van de minste weerstand te kiezen. Dat sluit aan bij zijn persoon. Hij spreekt langzaam en voorzichtig. Hij is pijnlijk precies en niet besluitvaardig. Met zijn vrouw en drie kinderen heeft hij als kelner en hobbyboer vijftien jaar in Griekenland gewoond. Wegens de sociale zekerheden zijn ze teruggekomen. Het Arbeitsamt heeft hem aan de baan als buschauffeur geholpen. Daar is hij heel tevreden mee en hij neemt zijn verantwoording hoog op. Mocht je nu denken dat Nikolaus weinig opleiding heeft genoten, dan heb je het mis. Hij studeerde Engels, Grieks en Latijn, maar wil niet meedoen aan de wedloop naar méér en “beter”. Zo leer ik weer een bijzonder mens kennen en waarderen. Na het bad gaan we naar een Museum voor Transport dat, bij wijze van spreken, bij het zwembad om de hoek ligt. Jammer, maar dat valt wat tegen. Het voorstel om weg te gaan wordt unaniem overgenomen. Om half vijf wandelen we de camping op en allebei loom en moe van het hete bad gaan we even een dutje doen.
Gisterenavond laat sprak mij Nikolaus M zu Schwabedisseng aan. Deze Duitse buschauffeur wilde het hoe en waarom van mijn reis weten. Dat gesprek krijgt vandaag zijn vervolg, we gaan naar het grootste thermaal bad van Budapest: Széchenyl. Eerst moet Nikolaus nog een zwembroek en badhanddoek kopen. Bij de zigeunerin wil hij niet over de prijs onderhandelen, dat vindt hij niks. Nikolaus is hier met een buslading universiteitstudenten, die op de camping in huisjes slapen en onder begeleiding van drie profs de stad bezoeken. Het water in het buitenbad is maar ruim veertig graden. “Máár veertig graden?” Ja, want het komt ruim zeventig graden heet uit de grond en dat is een beetje teveel voor ons roze velletje. De mensen dobberen maar wat, zitten te kletsen op de treden van het bad of spelen in het water een partijtje schaak. De sfeer is zeer relaxed. Wij doen ook niet anders dan wat dobberen en vertellen. Nikolaus komt uit een gezin van tien kinderen met weinig tijd en aandacht voor hen. Dat heeft volgens hem tot gevolg, dat hij al vroeg leerde om de weg van de minste weerstand te kiezen. Dat sluit aan bij zijn persoon. Hij spreekt langzaam en voorzichtig. Hij is pijnlijk precies en niet besluitvaardig. Met zijn vrouw en drie kinderen heeft hij als kelner en hobbyboer vijftien jaar in Griekenland gewoond. Wegens de sociale zekerheden zijn ze teruggekomen. Het Arbeitsamt heeft hem aan de baan als buschauffeur geholpen. Daar is hij heel tevreden mee en hij neemt zijn verantwoording hoog op. Mocht je nu denken dat Nikolaus weinig opleiding heeft genoten, dan heb je het mis. Hij studeerde Engels, Grieks en Latijn, maar wil niet meedoen aan de wedloop naar méér en “beter”. Zo leer ik weer een bijzonder mens kennen en waarderen. Na het bad gaan we naar een Museum voor Transport dat, bij wijze van spreken, bij het zwembad om de hoek ligt. Jammer, maar dat valt wat tegen. Het voorstel om weg te gaan wordt unaniem overgenomen. Om half vijf wandelen we de camping op en allebei loom en moe van het hete bad gaan we even een dutje doen.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
