21 Jan. Radio Lucena.
Door: Maarten
23 Januari 2008 | Spanje, Madrid
Eerst de boel vastzetten na het ontbijt, dan zwemmen in een nieuw, prachtig bad. Er zijn maar enkele mensen, dus voor iedereen een eigen baan. Rustig baantjes trekken en niet inspannen is mijn devies. Om half twaalf ben ik op school om naar de studio te gaan met Maria José. Lourdes, de moeder die mij aansprak op school, zwaait als we achter de microfoons gaan zitten. Zij leidt het programma in, bedient de knoppen en stelt de vragen aan Maria, die alles vertaalt. Het is leuk om de vragen te beantwoorden. Ik zit op het puntje van mijn stoel. Spannend! Na drie kwartier zit het erop. Ontspannen achterover leunend kletsen we na, terwijl er een kopie gebrand wordt. Op school neem ik hartelijk afscheid van Maria met drie kussen en een stevige knuffel. Ze is altijd welkom in Oirsbeek.
De parkeerwachter heeft een recht straatje voor mij vrijgehouden. Het is warm vandaag met 28 graden. Op de buitenwegen kom ik tot rust en voel dan dat ik een stijve nek heb. Ik weet waar dat van komt. De nachten in Lucena zijn er van laat in slaap, vaak en vroeg wakker. De parkeerplaats wordt door jeugd in auto’s gebruikt om burnouts te maken, de Pipowagen bekijken, toeteren om de rare tractorsnuiter wakker te maken en muziek te luisteren. Auto’s rijden af en aan. Ik slaap licht en verkrampt.
Ik besluit om vroeg te stoppen op een mooie plek. Al na 33 km zet ik de wagen op een open plek met panoramisch uitzicht over het stuwmeer van Iznajar. De stoel op het bordes en met de hoed op tegen de zon lekker lezen. Dit is balsem voor de nek. Zo verstrijken er drie uur tot aan de zonsondergang. Vannacht zonder onderbrekingen snurken. Een zalig vooruitzicht.
De parkeerwachter heeft een recht straatje voor mij vrijgehouden. Het is warm vandaag met 28 graden. Op de buitenwegen kom ik tot rust en voel dan dat ik een stijve nek heb. Ik weet waar dat van komt. De nachten in Lucena zijn er van laat in slaap, vaak en vroeg wakker. De parkeerplaats wordt door jeugd in auto’s gebruikt om burnouts te maken, de Pipowagen bekijken, toeteren om de rare tractorsnuiter wakker te maken en muziek te luisteren. Auto’s rijden af en aan. Ik slaap licht en verkrampt.
Ik besluit om vroeg te stoppen op een mooie plek. Al na 33 km zet ik de wagen op een open plek met panoramisch uitzicht over het stuwmeer van Iznajar. De stoel op het bordes en met de hoed op tegen de zon lekker lezen. Dit is balsem voor de nek. Zo verstrijken er drie uur tot aan de zonsondergang. Vannacht zonder onderbrekingen snurken. Een zalig vooruitzicht.
-
24 Januari 2008 - 09:31
Jans Hahn:
Ik zit hier op een regenachtige kille wintermorgen, na een avond hard werken en lees dan dat jij heerlijk in het zonnetje zit met een panoramisch uitzicht!
Geniet ervan en verder een goede reis en nog veel spannende mooie ervaringen gewenst
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
