26 Nov. Portugal
Door: Maarten
26 November 2007 | Portugal, Arcos de Valdevez
Het stadje Vilagarcia heeft geen randweg en alles wringt zich door het centrum. Dit geeft zo’n hoop herrie, dat ik om acht uur al achter het stuur zit.
Dit laatste stuk Spanje naar Portugal is een tegenvaller. De enorme delta bij Vigo, die bij eb droogvalt, stinkt twee keer per dag naar vis. Eigenlijk altijd!
De Spanjaarden bouwen hier geen industriegebieden, maar bouwen alle dorpen aan elkaar met hun fabrieken en bedrijfjes in één lang lint van zestig kilometer tot aan de grens. Michelin kan bij de volgende uitgave een hoop groene inkt besparen.
Portugal haalt mij binnen via een brug over de Rio Mino. Na de grens verandert er het een en ander. De wegen zijn slecht, de natuur is weer volop aanwezig, mensen groeten, dorpjes zijn scilderachtig, de automobilist wordt niet strak geregisseerd met een woud van borden en de grote dure huizen zijn van Spanjaarden.
Ik trek mijn trui uit en ga staan zingen. De zon schijnt alsof het zomer is. Ik zing hard en overtuigd van mezelf de ene meezinger na de andere. Het gaat weer goed met mij.
De tractor heeft de vijfhonderd uur beurt nodig. Ik stuur op goed geluk naar een bedrijf langs de weg: PEDREIRAS. In moeizaam Frans worden afspraken gemaakt. Dat moet je in Spanje en Portugal altijd van te voren doen, anders kom je voor onaangename verrassingen te staan. Ik mag alles zelf doen, maar een monteur is zo vriendelijk om mij alles uit handen te nemen. Na gedane arbeid handen wassen en de tractor weer aan de wagen knopen, zodat er een staatsiefoto gemaakt kan worden. Twintig minuten later sta ik op een parkeerplaats aan het water in Arcos de Valdevez.
Dit laatste stuk Spanje naar Portugal is een tegenvaller. De enorme delta bij Vigo, die bij eb droogvalt, stinkt twee keer per dag naar vis. Eigenlijk altijd!
De Spanjaarden bouwen hier geen industriegebieden, maar bouwen alle dorpen aan elkaar met hun fabrieken en bedrijfjes in één lang lint van zestig kilometer tot aan de grens. Michelin kan bij de volgende uitgave een hoop groene inkt besparen.
Portugal haalt mij binnen via een brug over de Rio Mino. Na de grens verandert er het een en ander. De wegen zijn slecht, de natuur is weer volop aanwezig, mensen groeten, dorpjes zijn scilderachtig, de automobilist wordt niet strak geregisseerd met een woud van borden en de grote dure huizen zijn van Spanjaarden.
Ik trek mijn trui uit en ga staan zingen. De zon schijnt alsof het zomer is. Ik zing hard en overtuigd van mezelf de ene meezinger na de andere. Het gaat weer goed met mij.
De tractor heeft de vijfhonderd uur beurt nodig. Ik stuur op goed geluk naar een bedrijf langs de weg: PEDREIRAS. In moeizaam Frans worden afspraken gemaakt. Dat moet je in Spanje en Portugal altijd van te voren doen, anders kom je voor onaangename verrassingen te staan. Ik mag alles zelf doen, maar een monteur is zo vriendelijk om mij alles uit handen te nemen. Na gedane arbeid handen wassen en de tractor weer aan de wagen knopen, zodat er een staatsiefoto gemaakt kan worden. Twintig minuten later sta ik op een parkeerplaats aan het water in Arcos de Valdevez.
-
26 November 2007 - 20:48
Katelijn:
drink je daar een goeie port op onze gezondheid?
schol! -
27 November 2007 - 07:51
Nella Vrolijk:
Veel plezier, humor en geluk in Portugal!
Groetjes, Fam. Vrolijk uit Panningen. -
27 November 2007 - 14:54
Yvonne:
Ik vraag me af.....?
Hoe ziet een Portugees eruit als Maarten er zijn impressie aan heeft gegeven?
Het zou zomaar een Pluto kunnen zijn, die met een fles Port onder zijn kinnebakkes de Portugezen komt verkwikken met zijn charismatisch persoonlijkheid!
Nee wacht, dat is mijn impressie.
Ik ben benieuwd!
Groetjes Yvonne
-
27 November 2007 - 15:46
Leon:
Ha die Maarten,
proficiat je bent in Portugal. Het vijfde land, als ik Schotland niet apert tel, is het niet? En alles is en loopt kits. Goed zo. Gesterkt door La Compostella en nu op weg naar het zuiden, waar aan het meest zuidelijke punt echt het einde der wereld schijhnt te zijn.... Maar eerst maar naar misschien wel Coïmbra, waar ik in het ziekenhuis liggend, ooit een prachtige verschijning kreeg. Toen ik goedkeek was het de interniste, een dame die mijn bloeddruk voor eeuwig verknalde.
Dus voor jou wordt Portugal ook een land van mystiek en oude glorie, ik voel het. Blijf bij de oceaan wij stonden er ooit aan het strand met de camper. Een sprookje! En je ken weer effe op rood nu...
Hou je haaks, de groeten van Le Brilhas.
Leon (en Mieke).
-
28 November 2007 - 11:43
Dymphy:
Hoi Maarten,
Hier weer eens een groet en dikke knuffel uit Brunssum. Geweldig die verhalen van jou! Het blijft heerlijk om ze te lezen. Als ik er over nadenk vind ik het onvoorstelbaar dat je met je tractor enz. zover van huis bent. Ik vraag me wel eens af, of jezelf wel echt beseft wat je de afgelopen maanden allemaal meegemaakt hebt, zoveel mensen ontmoet hebt, en zoooooveel gezien hebt!
Geniet lekker van alles. Dit is bagage in je rugzak wat zeer waardevol is!
Groetjes en liefs van Jean en Dymphy.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
