18 Febr. Sleutelen.
Door: Maarten
19 Februari 2008 | Spanje, Torrox
Geen groene vingers vandaag, maar rouwrandjes onder de nagels. Een Duitse firma in Nerja wil mij wel helpen met gereedschap en een plek om te sleutelen. De remvoeringen moeten gecontroleerd, want ik ben op de helft. De tractorremmen hebben niks geleden, net als die van de wagen. Ik ben duidelijk opgelucht. No problemas.
Een klein beetje problemen toch wel. De nieuwe dynamo levert geen stroom meer. De firma Thuringia helpt met een nieuwe spanningsregelaar voor 20 euro en ik heb weer geregelde spanning aan boord. Ik ben klaar en stuur naar Martin en Ingrid voor een babbel. Ze wonen in Nerja in een smalle straat en toch gok ik dat het goed gaat. Nee dus! Op een piepkleine kruising wil ik in één keer draaien en terugrijden. Het achterwiel van de wagen loopt over de zeer hoge stoeprand en rolt eraf. De lichtbak kwakt op de stoeprand en sleept er als een lamme vleugel aan de stroomdraden achteraan. Ik vond al dat ik een raar geluid hoorde. Langs de kant van de weg wordt de schade door de schade-expert, want dat ben ik onderhand, opgenomen. Het valt gelukkig mee. Vier nieuwe popnagels en klaar is Kees. Martin komt polshoogte nemen en de klus is na wat gegoochel met draadjes, die uit de kroonsteentjes gerukt zijn, gauw geklaard. Dan kan er weer opgelucht ademgehaald worden en we wijden onze aandacht aan koffie en een dvd van Herman Finckers: Het meisje van de slijterij. Ingrid heeft een zak met was voor mij gewassen en die gaat dankbaar in de wagen. Om vijf uur ben ik terug op het nest bij El Ancla de bar. Vier Duitsers vragen nieuwsgierig naar de toestand van de remmen en bieden pils aan. Zelfs mijn plekje, dat ik vanochtend open achterliet, is er nog. Daar moet op gedronken worden. Ein, zwei, …. Zo komt het dat ik danig aangeschoten ga koken, vroeg op bed lig en … in slaap val.
Een klein beetje problemen toch wel. De nieuwe dynamo levert geen stroom meer. De firma Thuringia helpt met een nieuwe spanningsregelaar voor 20 euro en ik heb weer geregelde spanning aan boord. Ik ben klaar en stuur naar Martin en Ingrid voor een babbel. Ze wonen in Nerja in een smalle straat en toch gok ik dat het goed gaat. Nee dus! Op een piepkleine kruising wil ik in één keer draaien en terugrijden. Het achterwiel van de wagen loopt over de zeer hoge stoeprand en rolt eraf. De lichtbak kwakt op de stoeprand en sleept er als een lamme vleugel aan de stroomdraden achteraan. Ik vond al dat ik een raar geluid hoorde. Langs de kant van de weg wordt de schade door de schade-expert, want dat ben ik onderhand, opgenomen. Het valt gelukkig mee. Vier nieuwe popnagels en klaar is Kees. Martin komt polshoogte nemen en de klus is na wat gegoochel met draadjes, die uit de kroonsteentjes gerukt zijn, gauw geklaard. Dan kan er weer opgelucht ademgehaald worden en we wijden onze aandacht aan koffie en een dvd van Herman Finckers: Het meisje van de slijterij. Ingrid heeft een zak met was voor mij gewassen en die gaat dankbaar in de wagen. Om vijf uur ben ik terug op het nest bij El Ancla de bar. Vier Duitsers vragen nieuwsgierig naar de toestand van de remmen en bieden pils aan. Zelfs mijn plekje, dat ik vanochtend open achterliet, is er nog. Daar moet op gedronken worden. Ein, zwei, …. Zo komt het dat ik danig aangeschoten ga koken, vroeg op bed lig en … in slaap val.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
