13 Nov. Niet geschikt voor onder de 9 jaar.
Door: Maarten
14 November 2007 | Spanje, Madrid
Andorra laat ik graag achter me.
Op Spaans grondgebied wacht me een verrassing. Sinterklaas heeft mijn website gelezen en komt mij persoonlijk goede reis wensen. Een wonderlijke kerel, die Sint. We drinken samen een glas Miswijn en hij vertelt mij van zijn droom om eens met een ezel naar Italië en Turkije te reizen. Wie wil er met hem mee?.
Eens kijken waar ik heen ga in Spanje? Ik besluit om over de uitlopers aan de zonkant van de Pyreneeën naar het westen te reizen richting Santiago de Compostela en Portugal. Waarom? Het klinkt misschien gek, maar rijden door de bergen is mijn ding. Het is er stil, rustig, ongerept, ruig en er is bijna geen verkeer. Onder de strakblauwe lucht met het trekkertje om de haarspeldbochten sturen, het gas erop houden, pauzes met waanzinnig mooie uitzichten en het steeds wisselde decor: dat is genieten.
Waarom Santiago de Compostela? Mijn ex-collega May heeft ooit op de fiets met zijn gitaar op de rug de reis naar Compostela gemaakt. Dat is voor mij reden genoeg!
De derde reden is ook een goeie. Zo zal ik van noord naar zuid door Portugal zeilen en dit land beter leren kennen.
De eerste encounters met Spanjaarden varieren van moeilijk tot heftig. Als ik in een dorpsbar op 1000 meter hoogte vraag om twintig liter water voor mijn keukentje, zit ik na dertig seconden, dat staat gelijk aan veel euh’s en drie Spaanse woorden, met mijn Hollandse bek vol tanden. Ik heb al weinig notie van wat ik zelf zeg en al helemaal geen sjoege van de Spaanse waterval van dertig woorden in dertig seconden. Handen en voeten èn de lege jerrycan brengen uitkomst.
Niet veel later in het begin van een tunnel van net 1000 meter, jaagt de misthoorn van een achter mij rijdende vrachtwagen me de stuipen op het lijf. Een personenauto doet ook een toeter in het zakje. Tot overmaat van ramp voegt zich een tweede vrachtwagen bij het muzikale intermezzo, dat dankzij mijn oordopjes geen gehoorbeschadiging oplevert. Ik moet eens mailen met Sinterklaas, dat hij die Malloten iets anders cadeau geeft. Buiten de tunnel word ik met nog een hijs op de claxon zwaaiend ingehaald.
Als ik in Le Pobla de Segur op een terrein sta, dat morgenvroeg vast en zeker door het zonnetje beschenen wordt, cirkelen er auto’s met vriendelijk en / of onnozel kijkende mensen om mij heen. Vaders met kinderen, jongens van een jaar of twintig, echtparen, er is er maar één die stopt en een praatje begint. Juan een kleine man van 52 praat opgetogen. Hij vindt het idee prachtig om met de tractor en pipowagen te reizen. Ik versta bijna niets, maar zijn enthousiasme temperen is doodzonde. Vertellend met de armen in de lucht loopt hij om mijn huisje heen. Ik glimlach, knik, zeg si; meer kan ik niet. Na enkele minuten wijs ik naar mijn maaltje dat op het vuur staat. Druk handenschuddend, vertellend en op mijn schouderkloppend neemt Juan hartelijk afscheid. Zijn glimlachende vrouw is al die tijd niet uitgestapt.
Op Spaans grondgebied wacht me een verrassing. Sinterklaas heeft mijn website gelezen en komt mij persoonlijk goede reis wensen. Een wonderlijke kerel, die Sint. We drinken samen een glas Miswijn en hij vertelt mij van zijn droom om eens met een ezel naar Italië en Turkije te reizen. Wie wil er met hem mee?.
Eens kijken waar ik heen ga in Spanje? Ik besluit om over de uitlopers aan de zonkant van de Pyreneeën naar het westen te reizen richting Santiago de Compostela en Portugal. Waarom? Het klinkt misschien gek, maar rijden door de bergen is mijn ding. Het is er stil, rustig, ongerept, ruig en er is bijna geen verkeer. Onder de strakblauwe lucht met het trekkertje om de haarspeldbochten sturen, het gas erop houden, pauzes met waanzinnig mooie uitzichten en het steeds wisselde decor: dat is genieten.
Waarom Santiago de Compostela? Mijn ex-collega May heeft ooit op de fiets met zijn gitaar op de rug de reis naar Compostela gemaakt. Dat is voor mij reden genoeg!
De derde reden is ook een goeie. Zo zal ik van noord naar zuid door Portugal zeilen en dit land beter leren kennen.
De eerste encounters met Spanjaarden varieren van moeilijk tot heftig. Als ik in een dorpsbar op 1000 meter hoogte vraag om twintig liter water voor mijn keukentje, zit ik na dertig seconden, dat staat gelijk aan veel euh’s en drie Spaanse woorden, met mijn Hollandse bek vol tanden. Ik heb al weinig notie van wat ik zelf zeg en al helemaal geen sjoege van de Spaanse waterval van dertig woorden in dertig seconden. Handen en voeten èn de lege jerrycan brengen uitkomst.
Niet veel later in het begin van een tunnel van net 1000 meter, jaagt de misthoorn van een achter mij rijdende vrachtwagen me de stuipen op het lijf. Een personenauto doet ook een toeter in het zakje. Tot overmaat van ramp voegt zich een tweede vrachtwagen bij het muzikale intermezzo, dat dankzij mijn oordopjes geen gehoorbeschadiging oplevert. Ik moet eens mailen met Sinterklaas, dat hij die Malloten iets anders cadeau geeft. Buiten de tunnel word ik met nog een hijs op de claxon zwaaiend ingehaald.
Als ik in Le Pobla de Segur op een terrein sta, dat morgenvroeg vast en zeker door het zonnetje beschenen wordt, cirkelen er auto’s met vriendelijk en / of onnozel kijkende mensen om mij heen. Vaders met kinderen, jongens van een jaar of twintig, echtparen, er is er maar één die stopt en een praatje begint. Juan een kleine man van 52 praat opgetogen. Hij vindt het idee prachtig om met de tractor en pipowagen te reizen. Ik versta bijna niets, maar zijn enthousiasme temperen is doodzonde. Vertellend met de armen in de lucht loopt hij om mijn huisje heen. Ik glimlach, knik, zeg si; meer kan ik niet. Na enkele minuten wijs ik naar mijn maaltje dat op het vuur staat. Druk handenschuddend, vertellend en op mijn schouderkloppend neemt Juan hartelijk afscheid. Zijn glimlachende vrouw is al die tijd niet uitgestapt.
-
14 November 2007 - 16:56
Maarten:
Bedankt voor de gave reacties.
Europapa! -
14 November 2007 - 17:04
Mercedita:
Buenos dias Mathias....euh Maarten natuurlijk, niet zo flauw doen over "Heilige" mensen hé. Veel succes met je bergetappes, los mear goa, doe kunst waal doa.
Mucho requerdos ofwel de groetos uit Landgraaf van Mercedita en de rest van de familia. -
14 November 2007 - 17:30
Mariet:
Heel veel fijne ervaringen gewenst in dit nieuwe hoofdstuk , Spanje .
groetjes uit een kil nederland van mariet -
14 November 2007 - 17:57
Melvin School:
Heej meester,
ik heb een vraag voor u.
U bent nou wel aan het reizen he maar dan ben je bijvoorbeeld in portugal of ergens anders en het is 15 juni bijv en dan moet u helemaal terug maar u zou toch om 1 juli terug komen.
en ik kom volgend schooljaar naaar u toe op school okee.
groetjes melvin van je vorige klas. -
14 November 2007 - 17:59
Mieke :
dag lieve sinterklaas,
gisteren kwamen er twee nederlanders in Mormoiron bij ons op bezoek met een hele zak vol lekkernijen, chocoladeletters, pepernoten, een marsepeinen varken, chocolade-cigaretten en gevulde speculaas, het was enig, net alsof we weer 6 jaar oud waren, hartelijk dank daarvoor sinterklaasje. We zien nu dat U echt bestaat, en hoewel we altijd dachten de U een wit paard had is die groene pipowagen met traktor ook leuk hoor.
liefs en nogmaals dank voor alle snoepgoed,
mieke -
14 November 2007 - 18:18
Leon:
Sinterklaasje, je stond in de krant in de Vaucluse Matin dus; ik hoorde het maar heb de krant zelf nog niet. Uiteraard krijg ik die voor jou van de journalist! Hij schreef dat je verhaal mogelijk in nog een andere krant komt, afwachten dus.
Hier lag gisteren sneeuw op 800 meter dus ook op de VENTOUX Maarten! Je bent net op tijd geweest, maar ik begrijp steeds beter dat je een echte berggeit bent. Met dat spaans dat is erg, dat portugees is nog veel woester vind ik!
Ook al heb ik een portugese voorouder ik kan je niet helpen kerel. Maar er is in noodgevallen altijd nog Michel Ortuno uit Mormoiron die ik jouw verhaal in het frans kan vertellen en dan vertelt hij wat moet in het spaans tegen zo'n spanjaard die het moet horen. Beetje complex niet, dus, spreek maar esperanto...
Hou je taai daar op de bergen en wees voorzichtig in de Esterel in Portugal, waar ik ooit camperde. Tot gauw,
Leon -
14 November 2007 - 18:51
Katelijn:
wat onovertroffen geweldig leuk!
de sint reist met je mee!
spreekt hij ook spaans?
vraag eens of hij in zijn zak geen tof parttime jobke voor me heeft en of hij dat voor me wilt meebrengen naar Stabroek?
pepernoten en chocola zijn ook goed, doe hem vooral veel lieve groeten van me.
veel plezier in Spanje,
Katelijn -
14 November 2007 - 19:02
Doke:
Toen ik de foto's van de sint zag,lag ik dubbel. Dit is weer echt iets voor jou. Lieve Sinterklaas hou je haaks, we reizen hier in Oirsbeek met je mee.Buenos dias Santa.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
