24 Dec. Easy does it.
Door: Maarten
27 December 2007 | Portugal, Alvor
Nu ik niet meer rondtrek verlopen de dagen in een ander ritme. Alles draait op en rond de enge omgeving van de camping. De tijd gaat langzamer. De bezigheden verlangen weinig planning of coördinatie. Het verlangt aanpassing.
De ochtenden zakkenweg in een nietsnutten van lekker, lang, loom, lui in mijn nest blijven liggen; soms soezend, soms met een boek. Tegen de middag, als de zon de wagen in een magnetron heeft veranderd, rol ik gaar gestoofd naar buiten om sloffend een verkwikkende, geest- en lichaammasserende douche te nemen. Vóór ik bij de wagen terugben met m’n vochtige, opgerolde handdoek onder de arm, sta ik lang te kletsen bij deze of gene. Bij de wagen gearriveerd, zet ik de luiken open, ontbijt op mijn gemak en ruim op in een Afrikaanstempo.
Hans komt vragen of ik meega naar de winkel. Ik heb niets anders vóór, dus dat is welkome afleiding. Zo dwalen we door het winkelcentrum met niets anders aan ons hoofd dan een brood kopen en wat rondkijken. Als zo’n hoogtepunt voorbij is, kruip ik op mijn balkonnetje om langzaam maar zeker al lezend te verknetteren in de zon. De lucht koelt af en mijn geestverruimende bezigheid verplaatst zich naar binnen. Als het te donker wordt scheur ik me uit het boek los en ga wat koken. Dit heeft ook al tijden niet meer het elan van verstandig, gezond en vers. Nee hoor, dat is afgegleden naar kant en klaar en gemakkelijk. Ik eet uit de pan, want dat scheelt een hoop afwas. Easy does it.
’s Avonds glijden mijn twee vingers venijnige tikken uidelend zoekend over het toetsenbord, terwijl ik zittend op bed met mijn rug tegen de wand de gebeurtenissen en gedachten van de dag probeer te vangen.
Géén foto´s dit keer.
De ochtenden zakkenweg in een nietsnutten van lekker, lang, loom, lui in mijn nest blijven liggen; soms soezend, soms met een boek. Tegen de middag, als de zon de wagen in een magnetron heeft veranderd, rol ik gaar gestoofd naar buiten om sloffend een verkwikkende, geest- en lichaammasserende douche te nemen. Vóór ik bij de wagen terugben met m’n vochtige, opgerolde handdoek onder de arm, sta ik lang te kletsen bij deze of gene. Bij de wagen gearriveerd, zet ik de luiken open, ontbijt op mijn gemak en ruim op in een Afrikaanstempo.
Hans komt vragen of ik meega naar de winkel. Ik heb niets anders vóór, dus dat is welkome afleiding. Zo dwalen we door het winkelcentrum met niets anders aan ons hoofd dan een brood kopen en wat rondkijken. Als zo’n hoogtepunt voorbij is, kruip ik op mijn balkonnetje om langzaam maar zeker al lezend te verknetteren in de zon. De lucht koelt af en mijn geestverruimende bezigheid verplaatst zich naar binnen. Als het te donker wordt scheur ik me uit het boek los en ga wat koken. Dit heeft ook al tijden niet meer het elan van verstandig, gezond en vers. Nee hoor, dat is afgegleden naar kant en klaar en gemakkelijk. Ik eet uit de pan, want dat scheelt een hoop afwas. Easy does it.
’s Avonds glijden mijn twee vingers venijnige tikken uidelend zoekend over het toetsenbord, terwijl ik zittend op bed met mijn rug tegen de wand de gebeurtenissen en gedachten van de dag probeer te vangen.
Géén foto´s dit keer.
-
27 December 2007 - 11:54
Maria Oet Bung.:
Dat luieren,dat is wenne he,en mot auch neet te lang duren....mer geniet lekker
Maarten,tot mails.....Maria.en Fam. -
27 December 2007 - 13:08
Yvonne:
Heb je ze gevoeld?
Waren het er genoeg?
In de grote Onze Lieve Vrouwe Basiliek in Maastricht brandde op kerstnacht een kaarsje, ontstoken door dan andere lief vrouwke oet Mestreech. Ik heb een hoop lieve gedachten en knuffels gestuurd en indien ze door een postduif vervoerd hadden moeten worden, was het arme beestje zeker weten bezweken onder de zware lasten. Dus heb ik een modernere verzendtechniek gebruikt. Telepathie. En daar kan heeeel, veeel in mee.
Dikke knuffel van mij en schuif jij maar rustig naar het nieuwe jaar......
Je zussie
-
27 December 2007 - 14:05
Ed Van Kruijssen:
Hallo Maarten,
Ik hoop dat je de kerstdagen toch met enige vrolijkheid hebt kunnen doorbrengen en misschien zat er nog wel iets van een soort "kerstdiner" aan vast met met lotgenoten ergens in een restaurantje of op de camping. Hier hebben we de Kerst met de kinderen en kleinkinderen doorgebracht en is de rust (ook in de maag) wedergekeerd.
Nog een paar dagen en dan begint een nieuw jaar waar je waarschijnlijk naar uitkijkt vanwege allerlei ontmoetingen(o.a.met je vrouw)en de verhalen die er nog van je(gaan) komen en begint ook het aftellen........
Hier is het weer grijs en waterkoud, maar de zon zoals bij jou laat zich hier (nog) niet zien.
Ik wens je nog heel veel sterkte toe en wie weet kom ik je ergens tegen begin februari in de buurt van Malaga. Ik hoor misschien nog wel op welke camping je tegen die tijd verblijft.
Groeten,
Ed uit Venray
-
27 December 2007 - 20:32
William Uit Mozartst:
Hey Maarten,zo nu en dan volg ik je waar je bent neergestreken. Geniet er van!
Groetjes Wil, Ellen en kids
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
