4 Jan. Géén Dakarrally.
Door: Maarten
05 Januari 2008 | Portugal, Alvor
Gré komt met het slechte nieuws naar mijn wagen: “De Dakarrally gaat niet door wegens de moord op het Franse gezin en de dreigingen van extremisten. De verzekeringen keren niet uit en de organisatie is genoodzaakt om de race af te blazen.”
Even later hangt iedereen aan de radio om het zeker te weten. Ja hoor, ’t is over. Het is het gesprek van de dag. Groepjes staan op de camping met elkaar te kletsen. Iedereen heeft er een mening over. Portimao ligt hier zes km vandaag en de karavaan zou daar morgen bivakkeren. Ik ben er voor hier gebleven. Jammer.
Wat doe ik nu? Dat is gauw bedacht. De camping moet betaald worden, ik moet naar de bank, de remvoeringen van de wagen moeten gecontroleerd worden, het beddengoed moet gewassen worden en de wagen moet schoongemaakt worden. Dat gaat allemaal vandaag en morgen gebeuren. Ik ben een eerste klas sukkel, want de dop 32 mm moet 36 mm zijn. Ik zet het wiel van de wagen er ter onverrichter zake weer onder.
Cor schiet mij het geld van de camping zolang voor en ik ga betalen. Om te wassen is het nu te laat. De was wordt niet meer droog. Morgenvroeg ben ik om zeven uur de eerste en dan kan de was de hele dag drogen. Na het warm eten loop ik naar Alvor om geld te pinnen, de site te bekijken en om Dory te bellen. 30 Januari komt aangenaam dichtbij.
Terug op de camping geef ik het gastenboek af bij Gert, een gewezen leraar techniek en zijn vrouw Tiny. Geboren Rotterdammers, die al ruim vijftig jaar in Vlissingen wonen en ondertussen echte Zeeuwen zijn. Ze willen niet meer terug naar Rotjeknor. Bij een glas vruchtensap wordt verteld over hun leven, over de plannen, die ze nog hebben en over het vervolg van mijn reis.
Ik verheug me om weer onderweg te zijn, maar ik heb een pesthekel aan afscheid nemen. Vanmiddag had ik al een voorproefje. Marko en Denise hebben vanwege het afblazen van de Dakarrally ook hun programma omgegooid en vertrekken nu richting het noorden. We zouden samen de rally bekijken. Ik zal ze niet meer zien. Na de knuffels blijf ik ze nazwaaien tot ze verdwenen zijn. Onwezenlijk en onherroepelijk is het weg-zijn van hen. Het moet nog binnendringen bij mij.
Even later hangt iedereen aan de radio om het zeker te weten. Ja hoor, ’t is over. Het is het gesprek van de dag. Groepjes staan op de camping met elkaar te kletsen. Iedereen heeft er een mening over. Portimao ligt hier zes km vandaag en de karavaan zou daar morgen bivakkeren. Ik ben er voor hier gebleven. Jammer.
Wat doe ik nu? Dat is gauw bedacht. De camping moet betaald worden, ik moet naar de bank, de remvoeringen van de wagen moeten gecontroleerd worden, het beddengoed moet gewassen worden en de wagen moet schoongemaakt worden. Dat gaat allemaal vandaag en morgen gebeuren. Ik ben een eerste klas sukkel, want de dop 32 mm moet 36 mm zijn. Ik zet het wiel van de wagen er ter onverrichter zake weer onder.
Cor schiet mij het geld van de camping zolang voor en ik ga betalen. Om te wassen is het nu te laat. De was wordt niet meer droog. Morgenvroeg ben ik om zeven uur de eerste en dan kan de was de hele dag drogen. Na het warm eten loop ik naar Alvor om geld te pinnen, de site te bekijken en om Dory te bellen. 30 Januari komt aangenaam dichtbij.
Terug op de camping geef ik het gastenboek af bij Gert, een gewezen leraar techniek en zijn vrouw Tiny. Geboren Rotterdammers, die al ruim vijftig jaar in Vlissingen wonen en ondertussen echte Zeeuwen zijn. Ze willen niet meer terug naar Rotjeknor. Bij een glas vruchtensap wordt verteld over hun leven, over de plannen, die ze nog hebben en over het vervolg van mijn reis.
Ik verheug me om weer onderweg te zijn, maar ik heb een pesthekel aan afscheid nemen. Vanmiddag had ik al een voorproefje. Marko en Denise hebben vanwege het afblazen van de Dakarrally ook hun programma omgegooid en vertrekken nu richting het noorden. We zouden samen de rally bekijken. Ik zal ze niet meer zien. Na de knuffels blijf ik ze nazwaaien tot ze verdwenen zijn. Onwezenlijk en onherroepelijk is het weg-zijn van hen. Het moet nog binnendringen bij mij.
-
05 Januari 2008 - 16:17
Leon:
Beste Maarten,
tja Dakar gaat niet dor na vier dode franse toeristen. Gemitrailleerd in hun auto in Mauretanië. Al-Qaida dus.
Een vriend van ons vertrekt morgenvroeg met een auto op een tocht ook richting Dakar en ook via MauretaniÉ. Ondanks het negatieve officiële reisadvies van de franse regering. We hebben ze alle goeds toegewenst, Lin en Andy, die wel vaker dit soort dingen deden. En nu dus maar een kaarsje opsteken. Want het advies is gebaseerd op de amerikaanse, mauretaanse en franse inlichtingendiensten en het is dus geen onzin.
Het feit dat de Dakardirectie niet meer durft, wat enorme financiële gevolgen heeft spreekt gelaas boekdelen.
Zo is onze wereld dus geworden. Je wordt om politieke redenen gewoon neergeknald als je een land bezoekt...
Maar jij loopt in het europese geen gevaar gelukkig. Dus goeie reis verder.
Leon. -
06 Januari 2008 - 10:43
Marion.:
Maar,Maar-ten.
Wat spreken jouw verhalen weer boekdelen.
Maar kijk uit je doppen(32 mm, is toch anders dan 36 mm.Hi Hi)
Er zijn altijd momenten dat je de koers moet veranderen.
Denk maar :alles komt weer op zijn wieletjes terecht.
Laat het maar gebeuren.
Liefs van Marion en Frans. -
08 Januari 2008 - 10:42
Erik En Miranda:
Even weer bij gelezen.. en het is idd jammer van de Dakar! Maar ondanks dat willen wij je natuurlijk nog een heel gelukkig 2008 wensen vanaf hier. Deze zomer willen we met de motoren naar Portugal dus je verhalen zijn weer zoete koekjes voor ons.
Bedankt en nog heel veel plezier natuurlijk
-
08 Januari 2008 - 21:48
Mr.plod:
I am still following your progress but cannot read your log, I wish I could read dutch, maybe one day I will be able to read all about your travels. -
09 Januari 2008 - 11:28
Marko Denise P En J:
hoi maarten,
goed om te lezen dat het afscheid zwaar viel, dan waren wij tenminste niet de enigen. zijn ondertussen in Monchique (of zoiets) niet zo zonnig als alvor wel weer een verademing om te reizen.
hopelijk ben jij ook weer onderweg en volop aan het genieten. veel plezier en wat bij ons altijd werkt als we aan het aftellen zijn is een tekening met allemaal cijfertjes, mag je er elke dag 1 doorstrepen.....
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
