19 Mei Op sleeptouw.
Door: Maarten
21 Mei 2008 | Oostenrijk, Amaliendorf
In de wagen staat alles vast: klaar om te vertrekken. Bunke, de bijnaam voor Ernst, betekent klein breed mannetje. Hij heeft het ontbijt al op tafel staan. Nog vóór ik vertrek moet de onwillige rots van gisteren wackelen. Het is de dorpseer te na om mij te laten gaan zonder te bewijzen, dat hij echt los ligt. En ja hoor. Als je weet, waar je moet duwen, schommelt de tonnenzware rots langzaam op en neer. Op de terugweg naar huis stopt Bunke bij een Wirtschaft om er iets te drinken. Daar heb ik niet op gerekend. Ik hoef niks, ik zit nog vol koffie en brood met worst. Als ik aan de plaatselijke computer zit, belt Rupert, een behulpzame stamgast, een verslaggeefster en hij heeft om twee uur voor mij een afspraak gemaakt. Ik kan dus pas vertrekken na het interview. Bunke neemt me mee op sleeptouw. We eten in een restaurant een dagmenu: soep, wienerschnitzel, frietjes en salade. Hier drink ik mijn eerste pils en daarmee besluit ik vandaag te blijven. Daarna neemt Angela voor de NÖN (Nieder Österreichische Nachrichten) het interview af en maakt foto’s. Net als alle verslaggevers belooft ook zij om het artikel op te sturen.
Bunke neemt me mee naar de gemeentelijke werkplaats, waar Jozef en Manfred hard aan het werk zijn. Hij heeft hier vierentwintig jaar gewerkt. Zeer relaxed, gevarieerd en met de broodnodige pilsjes bij de hand. Het is een leven, als een luis op een zeer hoofd.
We bezoeken de plaatselijke school, waar ze aan mijn lippen hangen, als ze horen hoe we op de Albert Schweitzerschool werken. Directrice Birgit vraagt of het mogelijk is om eens langs te komen in Hoensbroek om te zien, hoe dat gaat. Natuurlijk zijn ze welkom. We zijn een lerende school en een lerende organisatie.
Bunke neemt me mee naar een ander café om daar ook iets te drinken. Hij moet iedereen te vriend houden in het dorp; niet waar.. We verhuizen later nog naar een derde kroeg en daar sluiten we de dag in kennelijke toestand af. Denk nou niet dat we op maandag de enige gasten zijn. ’s Middags zijn er een mannetje of acht en ’s avonds ruim twintig! Geloof me: hier worden geen glazen omgestoten. En alleman stapt met een half vat in de kraag in de auto! Bunke net zo. Ik gesp me vast en sluit mijn ogen tot we thuis zijn. Dit bericht bewijst dat we geluk gehad hebben.
Bunke neemt me mee naar de gemeentelijke werkplaats, waar Jozef en Manfred hard aan het werk zijn. Hij heeft hier vierentwintig jaar gewerkt. Zeer relaxed, gevarieerd en met de broodnodige pilsjes bij de hand. Het is een leven, als een luis op een zeer hoofd.
We bezoeken de plaatselijke school, waar ze aan mijn lippen hangen, als ze horen hoe we op de Albert Schweitzerschool werken. Directrice Birgit vraagt of het mogelijk is om eens langs te komen in Hoensbroek om te zien, hoe dat gaat. Natuurlijk zijn ze welkom. We zijn een lerende school en een lerende organisatie.
Bunke neemt me mee naar een ander café om daar ook iets te drinken. Hij moet iedereen te vriend houden in het dorp; niet waar.. We verhuizen later nog naar een derde kroeg en daar sluiten we de dag in kennelijke toestand af. Denk nou niet dat we op maandag de enige gasten zijn. ’s Middags zijn er een mannetje of acht en ’s avonds ruim twintig! Geloof me: hier worden geen glazen omgestoten. En alleman stapt met een half vat in de kraag in de auto! Bunke net zo. Ik gesp me vast en sluit mijn ogen tot we thuis zijn. Dit bericht bewijst dat we geluk gehad hebben.
-
22 Mei 2008 - 17:09
Katelijn:
hahaha!
zie je wel, ik had het je gezegd(in mijn vorige bericht geschreven): een dwerg met een paar pinten en dan krijg je die steen wel aan het wackelen!!!
Katelijn -
22 Mei 2008 - 17:31
Katelijn:
ai, nu ik mijn bericht teruglees, lijkt het weinig respectvol voor Ernst. Dat heb ik niet zo bedoeld!!!!
Het zag er zo grappig uit, Bunke als klein breed manneke onder die enorm grote steen, die hij nog aan het wiebelen krijgt ook nog! Daarna dat contrast met die reus onder dezelfde steen, dat vond ik echt wel lachen, ik hoop dat ik Ernst of wie dan ook hier niet mee gekwetst heb. Heel erg sorry als dat wel zo was.
liefs,
Katelijn
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
