23 Febr. Zaterdag-Waterdag.
Door: Maarten
24 Februari 2008 | Spanje, Torrox
Als de weermannen gelijk krijgen is deze mistroostige, grijze zaterdag slechts een nat voorproefje van een zondag met storm en alle hemelsluizen open. Als het zo erg wordt, verkas ik naar een veilige plek achter flatgebouwen uit de stormwind. Alles in de wagen staat al vast; klaar om weg te rijden. Na een lang ontbijt haast ik me tussen de regendruppels door springend over plassen naar de bar om een kop koffie te drinken en wat aanspraak te vinden. Hier valt het ineens over mij heen. Ik bedenk me: ik ben allang niet meer in Spanje!!!
In de bar spreken alle mensen Engels. De mensen in de campers spreken allemaal Frans, Duits, Engels of Vlaams. In de garage waar ik was spreken alle monteurs Duits. In het restaurant werkt Duitse bediening. Martin, Johan, Bob en Hermie zijn Nederlanders. Een Duitse verslaggeefster van een Duitse krant interviewt mij. Ik hoor geen woord Spaans meer en realiseer me hoe snel ik geïsoleerd raak in een vreemd land. Ik zit op een eilandje binnen Spanje. Het wordt tijd om andere horizonten op te zoeken.
Alhoewel; de Spaanse horizon is ’n twijfelachtig ding. De ruim duizend kilometers grillig slingerende Costa’s, die op me liggen te wachten, beloven witte dorpjes, witte stadjes met witte hotels, witte restaurantjes en witte huizen langs een zwart lint met miljoenen bijna identieke reclameborden. Geen prettig vooruitzicht. Ik maak me op om de Spaanse kust in veertien dagen te “doen”, zodat ik in Zuid Frankrijk weer kan boemelen in een onthaast tempo met rust- en genietdagen. Ik vertrek vrijdag de 29ste in de hoop, dat ik niet de winter inhaal met gure regen en snoeikoude wind.
Nieuwe banden, olie aan peil, remmen in orde, alles gesmeerd: nog even en ik laat mezelf los.
Om drie uur komen Ronald en Marga Strang uit Bad Munstereifel op bezoek. Ronald is zijn levenlang beroepschauffeur van hoge pieten in het leger geweest. Marga heet eigenlijk Mentje Margareta De Vries - Grijpstra en komt uit Dokkum in Friesland. Duitsers kunnen niets met de naam Mentje en daarom noemt ze zich Marga. Ronald vertelt aan één stuk door. Ik heb een gat in mijn sokken. Samen drinken we koffie en zondigen tegen de lijn met heerlijke chocolade in drie kleuren. Ze hebben veel slechte ervaringen met Hollanders, gelukkig ben ik een uitzondering op die regel, wordt mij op het hart gedrukt. Oef, geluk gehad. Het is gezellig en de tijd vliegt. Dat laatste is op deze druilerige dag van groot belang.
In de bar spreken alle mensen Engels. De mensen in de campers spreken allemaal Frans, Duits, Engels of Vlaams. In de garage waar ik was spreken alle monteurs Duits. In het restaurant werkt Duitse bediening. Martin, Johan, Bob en Hermie zijn Nederlanders. Een Duitse verslaggeefster van een Duitse krant interviewt mij. Ik hoor geen woord Spaans meer en realiseer me hoe snel ik geïsoleerd raak in een vreemd land. Ik zit op een eilandje binnen Spanje. Het wordt tijd om andere horizonten op te zoeken.
Alhoewel; de Spaanse horizon is ’n twijfelachtig ding. De ruim duizend kilometers grillig slingerende Costa’s, die op me liggen te wachten, beloven witte dorpjes, witte stadjes met witte hotels, witte restaurantjes en witte huizen langs een zwart lint met miljoenen bijna identieke reclameborden. Geen prettig vooruitzicht. Ik maak me op om de Spaanse kust in veertien dagen te “doen”, zodat ik in Zuid Frankrijk weer kan boemelen in een onthaast tempo met rust- en genietdagen. Ik vertrek vrijdag de 29ste in de hoop, dat ik niet de winter inhaal met gure regen en snoeikoude wind.
Nieuwe banden, olie aan peil, remmen in orde, alles gesmeerd: nog even en ik laat mezelf los.
Om drie uur komen Ronald en Marga Strang uit Bad Munstereifel op bezoek. Ronald is zijn levenlang beroepschauffeur van hoge pieten in het leger geweest. Marga heet eigenlijk Mentje Margareta De Vries - Grijpstra en komt uit Dokkum in Friesland. Duitsers kunnen niets met de naam Mentje en daarom noemt ze zich Marga. Ronald vertelt aan één stuk door. Ik heb een gat in mijn sokken. Samen drinken we koffie en zondigen tegen de lijn met heerlijke chocolade in drie kleuren. Ze hebben veel slechte ervaringen met Hollanders, gelukkig ben ik een uitzondering op die regel, wordt mij op het hart gedrukt. Oef, geluk gehad. Het is gezellig en de tijd vliegt. Dat laatste is op deze druilerige dag van groot belang.
-
24 Februari 2008 - 12:34
Ed:
Hallo Maarten,
Zo te lezen gaat het je nog goed en ontmoet je wel heel veel mensen, maar weinig spanjaarden. Waar zitten die eigenlijk? Het weer is niet al te best, maar wij houden het nog even droog hier en wachten we op de zon die ons is beloofd voor zondagmiddag.
Geluukig is de "techniek" weer in orde en kun je veilig je weg vervolgen en ben ik benieuwd waar je volgende standplaats is. Misschien wat meer het binnenland in, dan kom je wat minder "westerlingen" tegen.
Zo te zien heb je gisteren veel tijd besteed aan je verslagen, want ik krijg er zomaar 3 tegelijk binnen.
Ik wens je in ieder geval nog een hele fijne reis en lees je verslagen met veel plezier.
Groeten,
Ed uit Venray
P.S. Smaakte de sangria? -
24 Februari 2008 - 15:51
Bate (Mr PLod):
I am reading your logs and you seem to be having a good time of it and meeting lots of interesting people. Hope you continue to have a safe journey -
25 Februari 2008 - 10:01
May Oet Nuijenhage:
Ola Martino,
ik besef dat ik heel wat dagen te laat ben, maar toch alsnog mijn hartelijke felicitaties voor je verjaardag. 5 x 11: en dan met Carnaval niet in Limburg zijn... Dat wordt gewoon wachten op 6 x 11, waar ik sinds drie dagen al weer een stapje (van een jaar)dichterbij ben. De afgelopen dagen had ik geen tijd om je 'site' te bekijken, vandaar mijn late reactie.
Prachtig, die 'fietsende' Pool. Wát een gast! En wát een machine - je kunt het immers nauwelijks een fiets noemen. Meer een Jan-Plezier of zoiets. Bij zo iemand begint er toch ergens in mijn avontuurlijke binnenste weer iets te kriebelen. Al zou het maar zijn vanwege die veel te vele extra kilo's die ik nu na mijn winterslaap met me meesleep.
Maarten, ik verheug me alvast op de beschrijving van het vervolg van je reis langs al die costa's 'omhoog' richting Francia. Het materieel is tenminste op en top oké, hè.
Ook de groeten en felicitaties aan Dory, Vonnie en Lex.
Goeie reis!
May.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
