15 Dec. Ik zoek een camping.
Door: Maarten
18 December 2007 | Portugal, Lissabon
Na het ontbijt ga ik er eens lekker voor zitten. Niet op de tractor! Dat komt later. Om tien uur is het heerlijk relaxen met de branding aan je voeten met de kleppen van de berging open, zodat ook mijn benen uit de wind zitten. Tegen de middag zet ik binnen alles vast en vertrek.
De eerste stop is de kasteelruïne van Salena op een hoge klifpunt. Dat was wat, als je die plek kon kopen. Links en rechts de kustlijn met kleine strandjes en rotspartijen. De zee diep onder je en ver vóór je tot aan de bolle horizon. Vissersbootjes dobberen kleurrijk op het diepblauwe water. Achter je een slingerweggetje naar je privé kasteeltje, want een kasteeltje moet het blijven.
Zoekend naar een camping rollen langzaam de kilometers onder de wielen door. Voor ik het weet zit ik in Lagos. De VVV is gesloten. Dus duik ik het zwembad, waar ik per ongeluk langskom, in voor een lichamelijke inspanning en een lange, warme, harde douche. Opgewekt zet ik de zoektocht voort langs de kust. Noppes! Nada! Niks! Niënte! Acht kilometer voor Portimao is het al vijf uur. De zon gaat onder over twintig minuten. Een treinstation heeft een parkeerplaats, niet waar? Ik gok goed! Op het einde van een doodlopend straatje zet ik de boel stil op de gehoopte parkeerplaats voor het stationnetje. Het zal er rustig zijn, op wat lokale nieuwsgierigen na.
De eerste stop is de kasteelruïne van Salena op een hoge klifpunt. Dat was wat, als je die plek kon kopen. Links en rechts de kustlijn met kleine strandjes en rotspartijen. De zee diep onder je en ver vóór je tot aan de bolle horizon. Vissersbootjes dobberen kleurrijk op het diepblauwe water. Achter je een slingerweggetje naar je privé kasteeltje, want een kasteeltje moet het blijven.
Zoekend naar een camping rollen langzaam de kilometers onder de wielen door. Voor ik het weet zit ik in Lagos. De VVV is gesloten. Dus duik ik het zwembad, waar ik per ongeluk langskom, in voor een lichamelijke inspanning en een lange, warme, harde douche. Opgewekt zet ik de zoektocht voort langs de kust. Noppes! Nada! Niks! Niënte! Acht kilometer voor Portimao is het al vijf uur. De zon gaat onder over twintig minuten. Een treinstation heeft een parkeerplaats, niet waar? Ik gok goed! Op het einde van een doodlopend straatje zet ik de boel stil op de gehoopte parkeerplaats voor het stationnetje. Het zal er rustig zijn, op wat lokale nieuwsgierigen na.
-
18 December 2007 - 17:50
Jansleutels:
geweldig toch, en vooral prettige feestdagen gewenst.
en daarna een voorspeodig vervolg.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
