8 Febr. Een chaotische dag.
Door: Maarten
Blijf op de hoogte en volg
11 Februari 2008 | Spanje, Torrox
Als eerste naar Yvonne en Leo om mijn verhaal te doen over de politie. Helaas is er niemand thuis. Dan naar de VVV met de vragen: Waar zit een bandenhandel? Waar zit een tractordealer? Ken je iemand die mijn hulp kan gebruiken? De lieve meid stuurt me min of meer het bos in. Op de opgegeven adressen zitten geen bandenfirma en ook geen tractordealer. Na anderhalf uur vruchteloos zoeken en veel vragen, ga ik richting Nerja. Daar zit een ezelopvangcentrum, dat wel wat vrijwilligerhulp kan gebruiken. Leo en Yvonne hebben me aangestoken met hun verhalen over de dieren, die zij al hun leven lang opvangen. Na twintig kilometer ben ik gearriveerd. Een jonge vent uit Schotland runt het ezelopvangcentrum zonder steun van officiële instanties. Er zitten niet alleen negen ezels, maar ook vier hangbuikzwijnen, zes paarden, een kalkoen, twee geiten, een schaap, kippen, zeven honden en twee katten. Hij kan eenvoudig geen nee verkopen, als er een dier wordt binnengebracht. Mijn idee om er een paar dagen te helpen gaat niet door, want het stinkt er verschrikkelijk, er is geen plek voor mij om te staan of om te douchen en ’s avonds is de boel zonder toezicht gesloten. Ik laat een donatie achter, waarmee ik mijn slechte geweten afkoop.
Een eind terug richting Torre del Mar heb ik een camperplaats gezien. Je kunt er overnachten voor € 5,-. Daar wil ik heen. Pech voor mij, ik ben niet gewenst, omdat ik geen camper heb! Ik maak er geen woorden aan vuil en stuur nog iets verder terug naar een camping. Als ik aan de ingang op een grote bord in vier talen de reglementen en dreigementen lees, heb ik daar ook al geen zin meer in. Langs de weg heb ik vanmorgen in El Morche een mooie plek gezien om wild te kamperen. En ja, die is gauw gevonden. Zo komt er een einde aan een onrustige, rommelige, chaotische dag, waarin niets echt lekker liep.
Morgen een nieuwe dag met nieuwe kansen!