9 Nov Naar een wei bij Sorèze.
Door: Maarten
10 November 2007 | Frankrijk, Sorèze
Een mooi afscheid van de brug door er onderdoor te rijden. Zeven machtige zuilen, gespleten als bamboe, dragen het wegdek van 2 ½ kilometer. Vanonder maakt de brug het meeste indruk, omdat het me op mijn plaats zet: klein en nietig. Vandaag zien de tegemoetkomers vaak mijn open mond. Een saai stuk over brede wegen en daarom gapend van verveling. Als een bochtig stuk zich aandient veer ik op.
Het weer gaat af. Tot een uur of één is het bewolkt en op grotere hoogte zelfs mistig door laaghangende bewolking. De temperaturen willen dan niet echt boven tien graden uitkomen. Als het zonnetje doorbreekt, lukt het hem niet om er meer dan dertien graden uit te persen.
De veeboer met grasland, koeien en schapen, die ik om een plaats voor de nacht vraag, vindt alles best, totdat ik om toestemming vraag om mijn houtkacheltje te stoken. De Quatre Vent , de vier winden, het woord zegt het al, waait onvoorspelbaar uit alle windstreken en daar is de boer niet blij mee. Hij dirigeert mij naar een weiland verder van de hoeve af. Hier sta ik veilig en kan met een gerust hart funkelen.
Weer fikkie gestookt. Het is zo heet, dat ik het raam moet openzetten. Om geen beestjes te lokken maak ik alle licht uit. Ik kruip onder de wol en zie ineens een prachtige sterrenhemel. Dat is nieuw voor mij. Warm met het raam open onder de wol kijken naar de sterren. Dit betekent ook dat het koud zal worden vannacht.
Het weer gaat af. Tot een uur of één is het bewolkt en op grotere hoogte zelfs mistig door laaghangende bewolking. De temperaturen willen dan niet echt boven tien graden uitkomen. Als het zonnetje doorbreekt, lukt het hem niet om er meer dan dertien graden uit te persen.
De veeboer met grasland, koeien en schapen, die ik om een plaats voor de nacht vraag, vindt alles best, totdat ik om toestemming vraag om mijn houtkacheltje te stoken. De Quatre Vent , de vier winden, het woord zegt het al, waait onvoorspelbaar uit alle windstreken en daar is de boer niet blij mee. Hij dirigeert mij naar een weiland verder van de hoeve af. Hier sta ik veilig en kan met een gerust hart funkelen.
Weer fikkie gestookt. Het is zo heet, dat ik het raam moet openzetten. Om geen beestjes te lokken maak ik alle licht uit. Ik kruip onder de wol en zie ineens een prachtige sterrenhemel. Dat is nieuw voor mij. Warm met het raam open onder de wol kijken naar de sterren. Dit betekent ook dat het koud zal worden vannacht.
-
10 November 2007 - 17:39
Jean Luc Du Ventoux:
hello Maarten
J espere que tout se passe bien le tmeps n est pas aussi beau qu a la cime du Ventoux a Bientot Jean luc et Annie -
10 November 2007 - 21:15
Theo Meeuws:
Maarten, we kennen je niet persoonlijk maar het lezen van al je reis ervaringen maakt dat we ons na enkele dagen radiostilte afvragen of het allemaal goed met je gaat. En dan komen er opeens weer 4 berichten met een prachtig gedicht en schitterende foto's en zijn we weer 'n beetje gerust. Bonne route!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
